ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ E-MAIL ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ SUBMIT

Σάββατο, Φεβρουαρίου 25, 2006

Τα ”φάουλ” των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών

Ας αρχίσουμε από το προφανές: η ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και η φωτογραφική με φιλμ δεν είναι το ίδιο πράγμα. Κάποιοι (αν όχι οι περισσότεροι) από τους παλιούς κανόνες δεν ισχύουν.

Η παραπληροφόρηση -που προέρχεται ορισμένες φορές από τους ίδιους τους κατασκευαστές φωτογραφικών μηχανών- έχει οδηγήσει πολλούς χρήστες στην αγορά ακατάλληλων, ή καλύτερων απ’ όσο χρειάζεται, φωτογραφικών μηχανών. Και οι χρήστες αυτής της νέας σχετικά τεχνολογίας έχουν αποκτήσει ήδη πολλές κακές συνήθειες.

Ακολουθούν τα εννέα πιο συνηθισμένα λάθη αγοραστών και χρηστών, και ο τρόπος αποφυγής τους.

Λάθος 1ο: ”Όσο περισσότερα τα pixels, τόσο το καλύτερο” Αν δεν κάνετε ποτέ τις φωτογραφίες σας μεγέθυνση, μία φωτογραφική μηχανή που να βγάζει καθαρές, μεσαίου μεγέθους φωτογραφίες είναι ό,τι χρειάζεστε. Η φωτογραφική των 8 megapixel, που κοστίζει 340 ευρώ είναι περιττό έξοδο– πιθανότατα θα είστε μία χαρά με μία 4 MP, της τάξης των 160 ευρώ.

Αλλά σκεφτείτε το: οι φωτογραφικές των 4 megapixel βγάζουν πολύ καλές φωτογραφίες, 8x10 ίντσες σε μέγεθος, και αυτές των 5 ΜΡ είναι επαρκείς για καθαρές φωτογραφίες, μεγέθους 11x14. Επομένως, αν δεν σκοπεύετε να κάνετε μεγεθύνσεις για... πόστερ, μάλλον δε χρειάζεστε τίποτα περισσότερο από 5 megapixels.

Αν σκοπεύετε να ξοδέψετε πολλά, είναι καλύτερα να επενδύσετε σε μία φωτογραφική μηχανή με πολύ καλά τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως ένα φακό ακριβείας με γρήγορο ζουμ, ενσωματωμένο redeye reduction και, ίσως, σταθεροποιητή εικόνας.

Λάθος 2ο: ”Όσο περισσότερα τα pixels, τόσο το καλύτερο (μέρος 2ο)” Το στρίμωγμα πολλών pixels σε μικροσκοπικούς αισθητήρες (που είναι και ο μόνος τύπος που θα βρείτε σε ψηφιακή φωτογραφική μηχανή) δημιουργεί το λεγόμενο image noise. Ας υποθέσουμε ότι έχετε φωτογραφική 8 ΜΡ και τραβάτε φωτογραφίες σε ένα πάρτι σε εσωτερικό χώρο χωρίς φλας, χρησιμοποιώντας μία πολύ φωτο-ευαίσθητη ρύθμιση, όπως ISO 400 ή 800 για να πετύχετε καλή ποιότητα. Ίσως παρατηρήσετε κηλίδες ή νερά, γνωστά και ως digital noise, στα πιο σκούρα σημεία των φωτογραφιών.

Χωρίς να προβούμε σε επιστημονικές εξηγήσεις σχετικά με τους φυσικούς περιορισμούς των pixels στα CCD chips, ας πούμε ότι το πρόβλημα είναι λιγότερο εμφανές σε ψηφιακές με λιγότερα pixels –κάτω από 5 ΜΡ.

Λάθος 3ο: ”Κρατάω τη μηχανή με το χέρι τεντωμένο και τραβάω τη φωτογραφία”

Οι ψηφιακές μηχανές που έχουν μόνο οθόνη LCD (και όχι optical viewfinder) σας υποχρεώνουν να κρατάτε τη φωτογραφική μηχανή με λάθος τρόπο –σε απόσταση 18 ιντσών από τα μάτια, προκειμένου να βλέπετε την εικόνα στην οθόνη. Όμως, με το τέντωμα του χεριού μειώνεται η στήριξη της μηχανής, πράγμα που σημαίνει ότι έχετε περισσότερες πιθανότητες να την κουνήσετε ενώ βγάζετε τη φωτογραφία. Αποτέλεσμα; Κουνημένες φωτογραφίες.

Ο σωστός τρόπος για να κρατάτε τη μηχανή είναι και με τους δύο αγκώνες να ακουμπούν στο σώμα, ενώ κρατάτε τη μηχανή μπροστά στο πρόσωπό σας. Με αυτό τον τρόπο έχετε πολύ λιγότερες πιθανότητες να την κουνήσετε απ’ ό,τι με τα χέρια τεντωμένα.

Λάθος 4ο: ”Τελειώνει ο χώρος στην κάρτα μνήμης, οπότε θα βγάλω φωτογραφίες με χαμηλότερη ανάλυση”. Δυστυχώς, αν επιλέξετε τη ρύθμιση χαμηλότερης ανάλυσης, το μόνο που θα κερδίσετε θα είναι 40 φωτογραφίες παραπάνω, οι οποίες όμως θα είναι θολές αν τις τυπώσετε στο ίδιο μέγεθος με αυτές που βγάλατε με υψηλή ανάλυση. Η καλύτερη λύση είναι να έχετε μαζί σας 2-3 έξτρα κάρτες μνήμης –και πάντα παραπάνω απ’ όσες νομίζετε ότι θα χρειαστείτε. Είναι πλέον τόσο φθηνές που δεν υπάρχει λόγος να μην έχετε αρκετές διαθέσιμες.

Λάθος 5ο: ”Θα διορθώσω τη φωτογραφία αργότερα, με ένα πρόγραμμα image editing”
Σίγουρα το Photoshop και άλλα παρόμοια προγράμματα image editing μπορεί να κάνουν θαύματα. Αλλά είναι πάντα καλύτερα να ξεκινάτε με όσο το δυνατόν καλύτερες φωτογραφίες –έστω κι αν χρειαστεί ούτως ή άλλως να τις επεξεργαστείτε.

Λάθος 6ο: ”Πω πω! Αυτό το ψηφιακό ζουμ είναι τέλειο!”
Μπορεί να έχετε διαβάσει στην περιγραφή ορισμένων ψηφιακών φωτογραφικών ότι διαθέτουν ”3x οπτικό/4x ψηφιακό/12x συνολικό ζουμ!” Αυτή η περιγραφή είναι παραπλανητική. Μπορεί το οπτικό ζουμ να φέρνει τα απομακρυσμένα αντικείμενα εντυπωσιακά κοντά, αλλά το ψηφιακό ζουμ απλά μεγεθύνει ένα μέρος της εικόνας. Είναι σα να βγάζετε μία πολύ μεγάλη μεγενθυμένη φωτογραφία και μετά να την κόβετε σε μέγεθος 4x6.

Το πρόβλημα είναι ότι το ψηφιακό ζουμ εκτός από την εικόνα, μεγαλώνει και τα pixels, κι έτσι καταλήγετε να βγάζετε φωτογραφίες χαμηλής ανάλυσης όταν τραβάτε με το ψηφιακό ζουμ ενεργοποιημένο.

Ίσως να μην προσέξετε τη χαμηλότερη ποιότητα στην οθόνη LCD της μηχανής, όμως σίγουρα θα την προσέξετε όταν τυπώσετε τις φωτογραφίες. Αν θέλετε φακό για ζουμ, αναζητήστε τις προδιαγραφές οπτικού ζουμ της μηχανής και αγνοήστε τους αριθμούς του ψηφιακού.

Λάθος 7ο: ”Η φωτογραφία στην οθόνη φαίνεται τέλεια
Μη βασίζεστε απόλυτα στην οθόνη LCD όσον αφορά το τελικό αποτέλεσμα. Πρώτον, γιατί οι φωτογραφίες στην οθόνη μπορεί να εμφανίζονται πιο φωτεινές ή πιο σκούρες απ’ ότι τυπωμένες ή στην οθόνη του υπολογιστή.

Δεύτερον, διότι το φυσικό φως στο χώρο που βρίσκεστε όταν βλέπετε τις φωτογραφίες μπορεί να επηρεάσει τη φωτεινότητα της οθόνης. Για παράδειγμα, ένα πολύ φωτεινό περιβάλλον μπορεί να κάνει τη φωτογραφία να φαίνεται σκούρα σε σύγκριση με αυτό –και το αντίθετο.

Καλύψτε με το χέρι σας την οθόνη, προκειμένου να δημιουργήσετε σκιά, ή ρυθμίστε τη φωτεινότητά της, έτσι ώστε να είναι ίδια με αυτήν της οθόνης του υπολογιστή σας. Αυτό θα σας βοηθήσει να είστε σίγουροι ότι η φωτογραφία είναι ακριβώς όπως τη θέλετε.

Λάθος 8ο: ”Φόρτισα (ή άλλαξα) τις μπαταρίες σήμερα το πρωί, επομένως θα κρατήσουν
Αν και αυτό μπορεί να είναι αλήθεια ορισμένες φορές, ο αριθμός των φωτογραφιών που τραβάτε, ο χρόνος που βλέπετε τις φωτογραφίες στην οθόνη LCD και οι φορές που χρησιμοποιείτε το φλας μπορεί να επηρεάσουν τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας σας. Έχετε πάντα μαζί σας μία δεύτερη (φορτισμένη) μπαταρία.

Λάθος 9ο: ”Θα τυπώσω τις φωτογραφίες σπίτι, στον φωτογραφικής ποιότητας εκτυπωτή μου, για οικονομία” Η εκτύπωση φωτογραφιών στο δικό σας εκτυπωτή έχει σίγουρα πολλά πλεονεκτήματα, όπως τον έλεγχο των τελικών αποτελεσμάτων. Αλλά δε θα σας βοηθήσει να εξοικονομήσετε χρήματα. Αν σκοπεύετε να τυπώσετε φωτογραφίες σε μέγεθος 4x6 ίντσων, το να κάνετε upload τις φωτογραφίες σας σε κάποιο site που παρέχει υπηρεσίες online processing ή να τις τυπώσετε σε ένα φωτογραφείο συμφέρει καλύτερα.

Ένας συνηθισμένος εκτυπωτής inkjet καταναλώνει περίπου 0,30 ευρώ το φύλλο σε μελάνι για φωτογραφίες 4x6 –με μία μικρή έρευνα αγοράς στα καταστήματα, online και μη, θα βρείτε σίγουρα καλύτερες τιμές. Στο PIX print service του site Adorama, για παράδειγμα, οι φωτογραφίες αυτού του μεγέθους κοστίζουν 19 λεπτά η μία. Και δε χρειάζεται καν να αγοράσετε εκτυπωτή.
Απο το In2Life

Κυριακή, Φεβρουαρίου 19, 2006

Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

Οι οδηγίες αυτές αποτελούν κανόνες που πρέπει να τηρούν οι μικροεπενδυτές, προκειμένου η συμμετοχή τους να είναι επωφελής.

Οι κανόνες αυτοί είναι:

1. Να μην επιτρέπεις στον παρορμητισμό σου να αγνοεί τις αποφάσεις της αγοράς.

2. Να μην αποφασίζεις χωρίς γνώση και έρευνα.

3. Να μην αποφασίζεις χωρίς τα ιστορικά στοιχεία συμπεριφοράς, χωρίς
προβλέψεις για το μέλλον και χωρίς να υπάρχει ευκολία ρευστοποίησης του στοιχείου που θα αποκτήσεις.

4.
Να μην αποφασίζεις χωρίς να ερευνάς τα μακροοικονομικά στοιχεία της αγοράς, της επιχείρησης, του κλάδου και των διεθνών οικονομιών.

5. Να μην αποφασίζεις χωρίς να ερευνήσεις μερικούς αριθμοδείκτες, π.χ. δείκτες κάλυψης τόκων, κυκλοφορούν ενεργητικό/βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις, λειτουργικό κόστος/κύκλο εργασιών, κόστος πωληθέντων/κύκλο εργασιών, ξένα κεφάλαια/συνολικό παθητικό, κόστος πωληθέντων/αποθέματα, καθαρά κέρδη/ίδια κεφάλαια.

6. Να μην αποφασίζεις την επανεπένδυση όλων των κερδών που αποκόμισες.

7.
Να μην αποφασίζεις με σύμβουλο την πλεονεξία. Να θέτεις πάντα κάποια όρια, τα οποία να τηρείς.

8. Να μην αποφασίζεις παρέα με την υπερβολή, ας κερδίσουν και άλλοι.

9. Να μην αποφασίζεις τη διατήρηση μετοχών που ακολουθούν πτωτική πορεία. Να τολμήσεις τον αποχωρισμό.

10. Να μην αποφασίζεις την επένδυση όλου του κεφαλαίου σου σε μία μετοχή.

Πρέπει στον διαμερισμό σου να υπάρχει και ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ και οι επιχειρήσεις αυτής της επιλογής πρέπει να διαθέτουν και τα εξής στοιχεία να έχουν σημαντικό εξαγωγικό χαρακτήρα, να διαθέτουν σημαντική ρευστότητα, να έχουν αξιόλογα ίδια κεφάλαια, να διατηρούν αντιμετωπίσιμο δανεισμό, με σωστή ισορροπία, να έχουν αναπτυξιακά παραγωγικά προγράμματα, να έχουν μεγάλη κεφαλαιοποίηση, να εφαρμόζουν καινοτομίες στην παραγωγή και διάθεση των προϊόντων τους, να έχουν αποκτήσει πιστοποιητικά καλής ποιότητας, οι οικονομικοί δείκτες τους να είναι οικονομικά σωστοί, η χρηματιστηριακή συμπεριφορά τους να είναι πάρα πολύ ικανοποιητική.

11. Να μην αποφασίζεις να επενδύσεις με ΞΕΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.

12.
Τα χρηματιστηριακά ”κύματα” πρέπει να αφήνουν ”απ’ έξω” τον ψυχισμό και τον συναισθηματισμό μας και να επιστρατεύουμε μόνο τη δική μας σκέψη, ακολουθώντας και τους πιο πάνω λόγους, προκείμενου να πετύχουμε σωστή και ασφαλή επένδυση.

Εάν τηρηθούν οι πιο πάνω κανόνες, να είσθε βέβαιοι ότι οι επενδυτικές αποφάσεις σας θα είναι οι ασφαλέστερες και οι επωφελέστερες.

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 16, 2006

Ο Δεκάλογος του καλού Κερδοσκόπου

Εντολή πρώτη: Παίζε με τα λεφτά των άλλων. Το πολύ πολύ να τα χάσεις, αλλά δεν θα είναι τα δικά σου λεφτά.
Εντολή δεύτερη: Φόρα καλά ρούχα, κάπνιζε ακριβά πούρα, οδήγα ακριβά αυτοκίνητα. Πούλα αυτό που δεν είσαι. Μόνο έτσι θα πείσεις τους άλλους να ακολουθήσουν τις επιλογές σου. Μόνο έτσι θα τους τα πάρεις όλα.
Εντολή τρίτη: Πούλα πρώτος! Πούλα τους όλους!
Εντολή τέταρτη: Πόνταρε στα όνειρα των ανθρώπων και στις προσδοκίες τους. Τα όνειρα δεν μετριούνται, δεν κοστολογούνται και δεν εποπτεύονται.
Εντολή πέμπτη: Μην ακολουθείς το ρεύμα. Ούτε και να του εναντιώνεσαι. Οι άνθρωποι πορεύονται προς τη χαρά ή τη δυστυχία. Εσύ θα διαλέξεις τον τρίτο δρόμο, προς το κέρδος. Το κέρδος δεν έχει ούτε χαρά ούτε λύπη. Έχει, όμως, τις ρίζες του στον ενθουσιασμό και στην απογοήτευση των ανθρώπων.
Εντολή έκτη: Να μην ξέρει κανείς πόσα έχεις κερδίσει. Όταν οι άλλοι κερδίζουν θα λες και εσύ το ίδιο και όταν έχουν χάσει θα καταριέσαι τους αδίστακτους που οδήγησαν τον κόσμο στην καταστροφή.
Εντολή έβδομη: Να μην πιστεύεις. Αν εσύ είσαι καλός ψεύτης, σίγουρα υπάρχει κάποιος καλύτερος.
Εντολή όγδοη: Να μην λυπάσαι για τις ζημιές των άλλων. Τη δύσκολη ώρα δεν θα λυπηθεί κανείς για τις δικές σου απώλειες. Να είσαι σκληρός, ανελέητος και να μην αφήνεις περιθώρια στον αντίπαλό σου να σηκωθεί και πάλι στα πόδια του.
Εντολή ένατη: Μην γυρίζεις πίσω, μην επαναλαμβάνεις σήμερα αυτά που έκανες χθες. Κάποιοι έμαθαν από τη χθεσινή σου δράση και πρέπει πάντοτε να είσαι ένα βήμα μπροστά από τους διώκτες σου.
Εντολή δέκατη: Να τηρείς πάντοτε όλα τα παραπάνω. Κι αν αυτά δεν σε οδηγήσουν στη γη της επαγγελίας, να θυμάσαι ότι το ίδιο συνέβη και σε άλλους. Διότι οι εντολές αυτές είναι η μισή συνταγή της επιτυχίας. Η άλλη μισή βρίσκεται στα χέρια της θεάς Τύχης και όπως γνωρίζεις, η Τύχη είναι τυφλή.

Δανεισμένο απο τον Θ.Μαυρίδη www.Euro2Day.gr

Σάββατο, Φεβρουαρίου 11, 2006

Αλλες εποχές "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 02/02/2004"

Σύμφωνα με τους σημερινούς νομοθέτες και τεχνοκράτες, όσοι ήμασταν παιδιά στη δεκαετία του '60και του '70, δεν θα έπρεπε να είχαμε επιβιώσει μέχρι τώρα, γιατί οι παιδικές μας κούνιες, ας πούμε, ήταν βαμμένες με μπογιά που περιείχε σίδηρο. Κι εμείς, γλείφοντας την όλη μέρα, θα έπρεπε να είχαμε πεθάνει από δηλητηρίαση. Στα φάρμακα εκείνης της εποχής δεν είχαμε ειδικά καπάκια ασφαλείας, όταν καβαλάγαμε τα ποδήλατα μας δεν φορούσαμε κράνη. Στο αυτοκίνητο των γονιών μας, όταν μπαίναμε, ούτε σε ειδικά καθίσματα καθόμασταν ούτε ζώνες φορούσαμε ούτε αερόσακους είχαμε. Ήταν μεγάλο γλέντι
όταν μας επέτρεπε ο μπαμπάς να καθίσουμε μπροστά.
Νερό πίναμε από τη βρύση και είχε την ίδια γεύση με αυτό που πίνουμε σήμερα εμφιαλωμένο. Τρώγαμε ψωμί με βούτυρο και γλυκά απίθανα και πατάτες τηγανητές και δεν ήμασταν ποτέ παχύσαρκοι, γιατί τρέχαμε συνεχώς έξω, παίζαμε, δεν καθόμασταν στον καναπέ ή στο κομπιούτερ. Το αναψυκτικό ή την μπύρα μας τα μοιραζόμασταν από το ίδιο μπουκάλι ή τενεκέ με τους φίλους μας. Κανείς μας δεν πέθανε απ' αυτό. Κατασκευάζαμε κάτι γκο-καρτ της συμφοράς με τις ώρες και έπειτα ανεβαίναμε στην κορυφή μιας μεγάλης ανηφόρας και κατεβαίναμε φουλ, ανακαλύπτοντας πολύ αργά ότι είχαμε ξεχάσει να φτιάξουμε φρένα. Γκρεμοτσακιζόμασταν. Ματώναμε. Σπάζαμε χέρια και πόδια. Πονούσαμε. Κλαίγαμε. Δεν βάζαμε τους γονείς μας να κάνουν μήνυση στη μάντρα απ' όπου αγοράσαμε τα παλιοσίδερα με τα οποία φτιάξαμε το καρτ μας. Και, νά 'μαστε ακόμα ζωντανοί. Και ωραίοι.
Φεύγαμε από το σπίτι το πρωί και επιστρέφαμε λίγο πριν νυχτώσει. Κανείς δεν μας γύρευε. Ήξεραν ότι θα επιστρέφαμε. Δεν είχαμε ούτε Play Station ούτε X-Box ούτε video game ούτε 99 κανάλια στην τηλεόραση ούτε ήχο surround, ούτε κινητά τηλέφωνα ούτε προσωπικούς υπολογιστές ούτε chat rooms για μοναχικές ψυχούλες στο Ιντερνετ. Είχαμε φίλους που πηγαίναμε έξω για να τους συναντήσουμε. Πλακωνόμασταν στο ξύλο. Ξύλο άγριο, μιλάμε. Ούτε ένας ποτέ δεν πήγε στη μαμά ή στον μπαμπά του για να καταγγείλει εκείνον από τον οποίον τις έφαγε.
Πηγαίναμε περπατώντας στα σπίτια των φίλων μας. Με τα πόδια πηγαίναμε και στο σχολείο. Δεν μας έπαιρναν η μαμά κι ο μπαμπάς ούτε το σχολικό. Όταν δεν είχαμε τι παιχνίδι να παίξουμε, ανακαλύπταμε καινούργια. Με ξύλα, με λαστιχάκια, με μπαλάκια του τένις, με πέτρες, με νερό, με...τίποτα. Το παιχνίδι θέλει φαντασία. Κι εμείς τη δική μας φαντασία την καλλιεργούσαμε.
Νομίζω πως από τη γενιά μας βγήκαν οι καλύτεροι εφευρέτες, λύτες προβλημάτων και ρισκαδόροι που έχουν βγει ποτέ. Είχαμε ελευθερία, αποτυχίες, επιτυχίες και υπευθυνότητα. Και μάθαμε να τα χειριζόμαστε όλ' αυτά καλά. Είμαστε η γενιά που στερήθηκε πολλά, αλλά είχε τα πάντα.