ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ E-MAIL ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ SUBMIT

Κυριακή, Μαρτίου 26, 2006

25 Μαρτίου 2006

-Πάμε Γιωργή, τραβάμε ,θα περάσει η μέρα και δεν θα προκάνουμε να δούμε τίποτις...
-Ίσα, Γέρο, δεν νογάς ότι τίποτις εν αλλάζει στο ξεροτόπι τούτο; Εις μάτην προσδοκία... Και πέρσι, και πρόπερσι και πιο παλαιά τέρμινα, εμέ μου φαίνεται θα λακίσω, απόκαμα. Βαρέθηκα...
- Βαριά κουβέντα ξεστόμισες, Γιωργή! Μεριασε του λόγου σου, σκωθείτε, θα πάρω τον Δυσσέα, τον Νικήτα, τον Διάκο και το πρωτοπαλίκαρο τον Μάρκο να κατεβούμε ταχιά, θα δεις, θα γελασθείς, κάλιο θα 'ναι τα φετινά...
- Βάστα, Γέρο, μην εν σε συντροφέψει κανείς. Ούλους μαραμένους, μην πω και μετανιωμένους τους θωρώ.
- Για σταματάτε ωρέ παιδιά, τι τσαμπουνάει δαύτος! Σταλιά ακόμη και θα τον χαλάσω με τ' αγκωνάρι...
- Το κατέχει Γέρο, το κατέχει. Ρομάντζα, βλέπεις, στα χρόνια ούλους μας έχεις, μα η καρδιά αλλού προστάζει κι αλλού το βίος σε'δηγεί.
- Τι μου παραμυθιάζετε, τι μου οργίζετε τα σώψυχά μου, ωρέ καπεταναίοι; Οι Γραικοί τραβάνε μπρος, την φτιάχνουνε την Ρωμιοσύνη, σ' αυτά που χύσαμε το αίμα πάνω πατάνε και τα τρανώνουνε. Το 'πα κι έτσι θα γενεί. Γένος δικαίων, περήφανων κι αδελφών, στο λόγο της Σημαίας και του Σταυρού. Κατεβάτ' ωρέ, θα κοιμηθεί η μέρα, δεν θα προκάνουμε να καμαρώσουμε...
-'Σύχασε, Γέρο, ο Αγών καλός ήντουνε, τον λησμονήσανε, μπερδευθήκανε, για το γρόσι ολημερίς τρεχοβολάνε, στην άκρη τ' άλλα. Κι εμάς, αν κάτσει καλά στις δούλεψες τους τριμερόνυχτο, την νιώθουν την Γιορτή. Άλλως πως, εκεί, χαντάκια κάτω από την γης κρυμμένοι, αχώνευτοι, δερβίσηδες αντί για νομάτοι, μίσιάρηδες, φουσάτα με φθόνο μπαρουτιασμένα. 'Σύχασε, Γέρο, δεν τ' αξίζουνε...
- Ωρέ Νιόνιο, κι εσύ ο ποιητής που βαρύ χρυσάφι έδωκας στις χείρες τους, κι εσύ σπάθα τρανή μου μπήγεις στα στήθη; Γιατί μωρέ, για αυτά αποθάναμε, για αυτά δεν φεισθήκαμε χείρες, πόδια, κεφάλια, μπουντρούμια, σκολοπισμούς; Λαθεύετε ωρέ, γιομάτα σημαίες είναι τα σοκάκια τους...
- Τζάμπα αγαλλιάς, θεριεμένε Μωραΐτη. Την ντροπή του δίπλα δεν την βαστάνε κι ακολουθάνε το έθιμο. Το γεύονται όμως; Γέρο, το ρουφάνε, το ζούνε τάχατες αυτό που μας έκαψε την καρδιά και μας ανέβασε στον ήλιο πάνω, από κείνη την μέρα που'ταν όλα σκοτεινά, γιατί τα'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά; Μολόγα το Γέρο, άργιε ακόμη...
- Εγώ ωρέ παλικάρια θα καρτεράω. Εγώ θα τους δείχνω εκεί που πάντα με βάλανε αυτούνοι που με σκαλισανε στο Ανάπλι και στην Αθήνα. Και μοναχός δεν θα κατέβω το φετινόν, θα καρτεράω για του χρόνου.
- Κάλιο, Γέρο, άμποτε. Σπολλάτι του λόγου μας, σπολλάτι!

Δευτέρα, Μαρτίου 06, 2006

Αντίδραση ΟΤΟΕ για πρόθεση Εθνικής Τράπεζας να διανείμει κέρδη στο προσωπικό

Αντιδρά η ΟΤΟΕ στην πρόθεση της Εθνικής Τράπεζας να διαθέσει μέρος των κερδών του Ομίλου στο προσωπικό ως μπόνους,επισημαίνοντας ότι το ζητούμενο είναι η υπογραφή κλαδικής σύμβασης εργασίας με αύξηση στο μηνιαίο μισθό και όχι η καταβολή ενός εφάπαξ ποσού.


Δηλαδή με λίγα λόγια, ζητούμενο δεν είναι να επωφεληθούν οι εργαζόμενοι από ένα καλό bonus αν πάει καλά η εταιρεία, αλλά να υπογραφεί μια κλαδική σύμβαση και οι εργαζόμενοι να παίρνουν τις καλές τους αυξήσεις άσχετα αν πάει καλά η όχι η εταιρεία.Αυτή είναι η νοοτροπία του συνδικαλιστικού κινήματος σε αυτή τη χώρα. Σκοπός των συνδικαλιστών είναι να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των καρεκλο-Κένταυρων συνδικαλιστών για να λέμε ότι έχουμε συλλογική σύμβαση και ας έχουμε τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη.