ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ E-MAIL ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ SUBMIT

Δευτέρα, Νοεμβρίου 06, 2006

Απεργίες Δασκάλων,καταλήψεις Σχολείων και..αλλες Ιστορίες Κοινωνικής τρέλας.

Η έλλειψη Παιδείας είναι κοινωνικό φαινόμενο που θα έπρεπε να μας αφορά όλους.
Για το σημερινό μπάχαλο στην παιδεία άλλα και στην κοινωνία των εφήβων φταίει το παρακάτω τρίπτυχο (κάτι σαν τρίγωνο των "Βερμούδων").
*Γονείς.
*Καθηγητές.
*Εκάστοτε ηγεσία ΥΠΕΠΘ.
Μέσα στις λιγοστές κοινωνιολογικές μου γνώσεις συμπεριλαμβάνεται η άποψη ότι η οικογένεια είναι το κύτταρο της κοινωνίας. Και μία κοινωνία-οργανισμός με "σάπιες" οικογένειες-κύτταρα μόνο "σάπια" μπορεί να είναι. Το πρόβλημα με την οικογένεια και την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ γονέων και παιδιών είναι αρκετά περίπλοκο (έχει να κάνει με τη γενικότερη λειτουργία της σημερινής κοινωνίας).
Όμως όταν μιλάμε για το ρόλο του γονέα δεν αναφερόμαστε απλά στο να αναλάβει αυτός να διδάξει στο παιδί του. Γι` αυτό υπάρχει ο δάσκαλος...το σχολείο,για να μάθει στα παιδιά πώς να "επικοινωνούν", να "μετρούν", να μάθουν που "βρίσκονται" γεωγραφικά και ποια "εποχή "ιστορικά σε σχέση με άλλους πολιτισμούς και εποχές, να μάθουν να επεξεργάζονται σύγχρονες πληροφορίες και να δουλεύουν με νέες τεχνολογίες....
Ο γονέας όμως είναι υποχρεωμένος να το διαπαιδαγωγήσει. Τις σωστές αρχές όπως πειθαρχία και σεβασμό ανάμεσα σε συνομηλίκους σου, δηλαδή να μην τους κλέβεις να μην ξεφτιλίζεις την υπόσταση και τις αρχές του άλλου, να μην του παίρνεις την σειρά όταν περιμένεις κάτι ή κάπου, να μην είσαι ανήθικος, κ.λ.π. αυτός θα τα διδάξει. Και η έλλειψη χρόνου λόγω φόρτου εργασίας δεν αποτελεί άλλοθι.

Καθηγητές δάσκαλοι και σχολικό περιβάλλον γενικότερα: Ποία είναι τα κριτήρια αξιολόγησης των καθηγητών και -ακόμα σημαντικότερο- των δασκάλων?

Ποία είναι η ειδική εκπαίδευση που πρέπει να ακολουθήσουν ώστε να είναι έτοιμοι να διαπλάσουν ψυχές ανθρώπων αντικαθιστώντας ή συμπληρώνοντας το ρόλο του γονέα?

Η μόνη απαίτηση από τη μεριά της πολιτείας είναι να ακολουθήσουν το κονσερβοποιημένο πλάνο διδασκαλίας. ΥΠΕΠΘ και πολιτική ηγεσία συλλήβδην (γιατί όλοι μοιράζονται την ίδια ευθύνη). Ποία είναι τα κίνητρα και τα περιθώρια που δίνουν στους δασκάλους και καθηγητές που έχουν όρεξη και όραμα για "το κάτι παραπάνω" στις σχολικές αίθουσες? Πώς ελέγχουν το επίπεδο σπουδών και το περιβάλλον κάθε σχολείου? Ποία είναι -επιτέλους- η άποψη τους για το προβλεπόμενο επίπεδο της Παιδείας και τι εννοούν όταν ξεστομίζουν τη λέξη Παιδεία? Πώς περιμένουν ένας δάσκαλος να ασχοληθεί ταυτόχρονα με 25-30 παιδιά και να λειτουργήσει σαν παιδαγωγός?

Κανείς δεν έχει τολμήσει να ασχοληθεί με την ουσιαστική έννοια της Παιδείας. Κρίνουμε προσωπικότητες μελλοντικών πολιτών και ανθρώπων -πάνω από όλα- βάσει στείρων επιδόσεων σε διαγωνισμούς. Μόνο μέλημα της πολιτείας είναι η ολοκλήρωση της περιβόητης "ύλης". Λες και αν μάθεις φυσική γίνεσαι άνθρωπος. Έχουν παραγκωνιστεί τελείως όλες οι πνευματικές και δημιουργικές δραστηριότητες -που τουλάχιστον ανοίγουν ορίζοντες στην σκέψη. Δεν υπάρχει ουσιαστική βοήθεια για τους αδύναμους μαθητές (για να μην αναφερθώ σε άλλες ευαίσθητες ομάδες ανθρώπων) με συνέπεια τον παραγκωνισμό τους.

Και πολλά άλλα.

Το σχολείο έχει απολέσει προ πολλού τον παιδαγωγικό χαρακτήρα που οφείλει να έχει. Το σχολείο δεν είναι αγώνας δρόμου για την ανάδειξη πρωταθλητών και χαμένων.
Σε μία κοινωνία, λοιπόν που αξιολογεί τα νέα μέλη της βάσει του επιπέδου αφομοίωσης γνώσεων τι μπορεί να περιμένει κανείς?

ΥΓ: Η κοινωνία μας δεν έχει ανάγκη από επιστήμονες και "λαμπρά μυαλά". Από υγιείς Ανθρώπους έχει ανάγκη. Τι να τον κάνω τον λαμπρό επιστήμονα αν δεν έχει ήθος και κοινωνική συνείδηση?