ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ E-MAIL ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ SUBMIT

Κυριακή, Αυγούστου 30, 2009

Β` Παγκόσμιος Πόλεμος.70 Χρόνια μετά την εναρξη.


Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε ανείπωτο πόνο και θάνατο, με ανυπολόγιστες υλικές ζημιές. Μεταμόρφωσε τον κόσμο στον οποίο ζούμε, με μεγάλες επιστημονικές εξελίξεις, με την ατομική βόμβα, αλλά και με την αναγνώριση για την ανάγκη θεσμικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι εικόνες των στρατοπέδων συγκέντρωσης δεν θα σταματήσουν να στοιχειώνουν τον νου. Η παγκόσμια ισορροπία άλλαξε, με τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ενωση να αναδεικνύονται νέες υπερδυνάμεις. Μετά το 1945, ετέθησαν τα θεμέλια για την τάξη πραγμάτων όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ή τουλάχιστον μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Μέχρι και το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το διεθνές εμπόριο αναπτυσσόταν διαρκώς, έστω και με ιμπεριαλιστικούς όρους. Το 1914 διεκόπη αυτή η πορεία και το 1929 η οικονομική κρίση έδωσε το τελειωτικό χτύπημα, οδηγώντας πολλές χώρες σε πολιτική προστατευτισμού και στην άνοδο φασιστικών καθεστώτων. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευρώπη γνώρισε πρωτόγνωρη ανάπτυξη, πρώτα με αμερικανική βοήθεια για ανασύνταξη (τρανταχτό παράδειγμα το σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα) και κατόπιν με μεικτές οικονομίες. Τα τελευταία 20 χρόνια το διεθνές εμπόριο ανθεί και πάλι, με άλματα στην ευημερία χωρών πέραν της Δύσης, όπως συμβαίνει στην Ασία. Φυσικά και υπάρχουν προβλήματα με την παγκοσμιοποίηση, όμως καλούμαστε να ξεπεράσουμε τους σκόπελους και να συνεχίσουμε να ζούμε, όπου και όποτε αυτό είναι δυνατόν, ειρηνικά.

Μετά τη φετινή οικονομική κρίση, είδαμε στις πρόσφατες ευρωεκλογές την άνοδο ακροδεξιών κομμάτων σε όλη την Ευρώπη. Η απειλή της πείνας ξυπνάει στον άνθρωπο τα πιο επιθετικά ένστικτα, τα οποία απαιτούν στόχο. Στο παρελθόν ήταν ο Εβραίος, σήμερα είναι και ο οικονομικός μετανάστης. Η Ελλάδα φέτος διαπομπεύθηκε διεθνώς με την αθώωση σε δίκη του αρνητή του Ολοκαυτώματος, Κωνσταντίνου Πλεύρη. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Οι φιλελεύθερες δημοκρατίες σήμερα οφείλουν να θωρακιστούν αποτελεσματικά απέναντι στους εχθρούς τους. Και η διεθνής συνεργασία, μέσω ισχυρών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, πρέπει να κρατηθεί ζωντανή (τα αποτελέσματα της τελευταίας αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, σε περιφρόνηση των Ηνωμένων Εθνών, είναι γνωστά). Με την επέτειο φέτος για τα 70 έτη από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό είναι το μάθημα που πρέπει να θυμόμαστε και το μεγάλο στοίχημα για το μέλλον.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Σάββατο, Αυγούστου 22, 2009

Εθνικό Σύμβουλιο διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών

Λίγο παλιό αλλά πάντα στην επικαιρότητα και στην αναμονή ...


04.03.09

Ανακοινώθηκε επισήμως ότι εκδηλώθηκε γερμανικό ενδιαφέρον για την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας μας, για την αντιμετώπιση της οποίας η κυρία Μέρκελ συνιστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση να διευκολύνει τον δανεισμό εγγυόμενη τα σχετικά δάνεια, ώστε να μην μας ζητούν οι δανειστές υψηλά επιτόκια. Δυστυχώς το ενδιαφέρον αυτό τελικά βαρύνει την Ε.Ε. και όχι τη Γερμανία, η οποία οφείλει στην Ελλάδα μεγάλα ποσά, η καταβολή των οποίων θα έλυνε ριζικά το οικονομικό μας πρόβλημα. Όπως είναι γνωστό η Γερμανία μας οφείλει:

  1. 7.160 δις δολάρια που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για τις καταστροφές που μας προξένησαν τα γερμανικά στρατεύματα στην οικονομική υποδομή της χώρας μας.

  2. 3.500 δις δολάρια από το δάνειο που οι κατοχικές δυνάμεις υποχρέωσαν τη χώρα μας να τις παράσχει, πέραν των εξόδων συντήρησης των κατοχικών στρατευμάτων.

Επί πλέον μας οφείλουν:

α) την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που αφαίρεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς χώρους καθώς και

β) Τις αποζημιώσεις προς τα θύματα των θηριωδιών των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής εις βάρος των κατοίκων 100 περίπου ολοκαυτωμάτων (πόλεων και χωριών) αλλά και γενικότερα σε βάρος του άμαχου πληθυσμού.

Με διάφορους χειρισμούς η Γερμανία έχει κατορθώσει να αναβάλει την εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων της μέχρι τη σύναψη οριστικής συνθήκης ειρήνης (2+4) στη Μόσχα το 1990. Από τότε όμως πέρασαν 29 χρόνια και η μεν Γερμανία δεν εννοεί να εξοφλήσει το χρέος της, οι δε ελληνικές κυβερνήσεις δεν τολμούν να αξιώσουν την εξόφλησή τους.


Το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα ζητεί από μεν τη γερμανική κυβέρνηση να εξοφλήσει όλα τα παραπάνω χρέη της προς την Ελλάδα. Από δε την ελληνική κυβέρνηση να δώσει τέλος στην εγκληματική τακτική της ανοχής στην απαράδεκτη γερμανική τακτική της αυτοεξαίρεσής της από τους διεθνείς κανόνες που διέπουν τα εγκλήματα πολέμου, ενώ οι λοιπές κατοχικές δυνάμεις (Ιταλία-Βουλγαρία) που εισήλθαν στο ελληνικό έδαφος ακολουθώντας τα γερμανικά στρατεύματα) έχουν εγκαίρως καταβάλλει τις σχετικές αποζημιώσεις οι οποίες μας επιδικάστηκαν.

Πέμπτη, Αυγούστου 06, 2009

OBAMANOMICS

It is the month of June, a resort town sits next to the shores of a lake. It is raining, and the little town looks totally deserted. It is tough times, everybody is in debt, and everybody lives on credit.
Suddenly, a rich tourist comes to town.
He enters the only hotel, lays a 100 dollar bill on the reception counter, and goes to inspect the rooms upstairs in order to pick one.
The hotel proprietor takes the 100 dollar bill and runs to pay his debt to the butcher.
The Butcher takes the 100 dollar bill, and r
uns to pay his debt to the pig raiser.
The pig raiser takes the 100 dollar bill, and runs to pay his debt to the supplier of his feed and fuel.
The supplier of feed and fuel takes the 100 dollar bill and runs to pay his debt to the town's prostitute that in these hard ti mes, gave her "services" on credit.
The hooker runs to the hotel, and pays off he
r debt with the 100 dollar bill to the hotel proprietor to pay for the rooms that she rented when she brought her clients there.
The hotel proprietor then lays the 100 dollar bill back on the counter so that the rich tourist will not suspect anything.
At that moment, the rich tourist comes down after inspecting the rooms, and takes his 100 dollar bill, after saying that he did not
like any of the rooms, and leaves town.
No one earned anything. However, the whole town is now without debt, and looks to the future with a lot of optimism .
And that, ladies and gentlemen, is how the United States Government is doing business today.

Και η Ελληνική έκδοση:
Σ’ ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό, τα πάντα έχουν νεκρωθεί λόγω της κρίσης. Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλο. Ο καιρός περνά μέσα σ’ αυτή τη βαριά ατμόσφαιρα ώσπου ύστερα από έναν μήνα που όλοι βαράνε μύγες, έρχεται επιτέλους κάποιος τουρίστας και ζητάει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού.
Ο ξενοδόχος τού λέει την τιμή και την έκπτωση κι εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ. Πριν ακόμα ανέβει στο δωμάτιό του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στον χασάπη στον οποίο χρωστάει ακριβώς 100 ευρώ. Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας. Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και σπεύδει στο μπουρδελάκι να το δώσει στην πουτάνα του χωριού που της
χρωστάει κάποιες ώρες άγριου, απύθμενου σεξ που πέρασαν μαζί. Εκείνη με τη σειρά της δίνει τα 100 ευρώ στον ξενοδόχο για τις βραδιές που χρησιμοποίησε με πίστωση τα δωμάτιά του για τους πελάτες της.
MOΛIΣ η επί χρήμασι εκδιδομένη άφησε το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, κατεβαίνει ο
τουρίστας από το δωμάτιό του και λέει στον ξενοδόχο ότι τελικά άλλαξε γνώμη και θα φύγει απ’ το χωριό. Ο ξενοδόχος τού δίνει πίσω τα 100 ευρώ που πήρε απ’ την πουτάνα, αφού έκαναν τον γύρο του χωριού.
AYTO είναι ο σουρεαλισμός στην οικονομία.Τελικά δεν υπήρξε καθόλου εισόδημα για το
χωριό, τίποτα δεν ξοδεύτηκε, κανείς δεν έχασε, κανείς δεν κέρδισε και όλα τα χρέη του
χωριού ξεπληρώθηκαν! Μήπως κάπως έτσι θα μπορούσαμε να βγούμε από την κρίση;