ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ E-MAIL ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ SUBMIT

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 23, 2010

Ευρώ: Ο λάθος σχεδιασμός,(ή και ευρώ vs δραχμή).

Έχω διαβάσει πολλά για το αν θα έπρεπε να φύγουμε ή όχι από το Κοινό Ευρωπαϊκό νόμισμα. Παραθέτω αποσπάσματα από μια ολοκληρωμένη άποψη-μελέτη για το αν θα έπρεπε να φύγουμε από το Ευρώ, μελέτη που απλά και επιγραμματικά με κάνει να την αποδεχθώ για αξιολόγηση.


Η απόπειρα του κοινού νομίσματος, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, μάλλον δεν σχεδιάστηκε σωστά. Δυστυχώς, οι λίγοι σωστά σκεπτόμενοι ευρωσκεπτικιστές αποτέλεσαν ομάδα γραφικών ή μεμονωμένες Κασσάνδρες, που δεν μπόρεσαν να περάσουν έστω την αντίπερα άποψη και εκδοχή. Παρασύρθηκαν στο ντελίριο εισαγωγής του ευρώ, που με μαθηματική ακρίβεια θα αντιμετώπιζε προβλήματα στην πρώτη τρικυμία.

Το σημαντικότερο ίσως λάθος, πέραν όσων διαδραματίστηκαν μετά την εισαγωγή του ευρώ, ήταν η απουσία δημοσιονομικής ενοποίησης, σε πρώτη φάση, και πολιτικής σε απώτερη.
Η σωστή σειρά θα έπρεπε να είναι πολιτική ενοποίηση, δημοσιονομική ενοποίηση και, τέλος, νομισματική ενοποίηση. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με αυτό που έκαναν οι ΗΠΑ αμέσως μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, το 1865. Ενώθηκαν πολιτικά, καθιέρωσαν κεντρικό ταμείο (εσόδων - εξόδων) για την ομοσπονδία και μετά εισήγαγαν το ενιαίο δολάριο για ολόκληρη τη χώρα.

Ίσως οι ενωμένες πολιτείες της Ευρώπης να είναι πραγματικότητα κάποια στιγμή στο μέλλον, παρά το μωσαϊκό που καλούνται να συνονθυλεύσουν. Όμως, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η τρέχουσα αρνητική τροπή της κρίσης χρεών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ήταν "αχρείαστη" τουλάχιστον για τους θιγόμενους. Αν και αυτό δεν σημαίνει ότι οι χώρες που είναι στημένες στον τοίχο (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία κ.ά.) είναι άμοιρες ευθυνών, τα τραγικά λάθη των κυβερνήσεων έδωσαν απλώς τη χαριστική βολή.

Κροκοδείλια δάκρυα εκ των υστέρων δεν ωφελούν. Όμως, τελικά ήταν πασιφανές, χρόνια πριν κυκλοφορήσει το ενιαίο νόμισμα, ότι η σύγκλιση των ευρωπαϊκών επιτοκίων (προς τα κάτω) για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου θα ήταν πηγή πολλών κακών στη συνέχεια.
Η σύγκλιση των επιτοκίων και η σημαντική μείωση των spreads σε σχέση με τα ισχυρά γερμανικά ομόλογα δεν ήταν τίποτε άλλο από "επιδότηση" επιτοκίου των Βορείων προς τους Νότιους για κατανάλωση προϊόντων των Βορείων φυσικά.

Κι όταν το πάρτι τελείωσε, οι πολιτικοί είχαν ξοδέψει τα δανεικά (με χαμηλότερα επιτόκια στην αρχή) σε παροχές και σε άλλα σκοτεινότερα projects, οι επιχειρηματίες είχαν επενδύσει (με δανεικά επίσης) σε σχέδια υποθέτοντας ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης στο διηνεκές, ενώ οι απλοί καταναλωτές είχαν υπερδανειστεί από τις επιθετικές τράπεζες μέχρι εκεί όπου δεν πήγαινε άλλο.
Ο λογαριασμός ήρθε. Ο διακόπτης έκλεισε και το παιχνίδι της κολοκυθιάς για μετάθεση ευθυνών σε κάποιον τρίτο έχει ξεκινήσει από τις μέρες όπου και οι "βασιλείς" ξεγυμνώθηκαν το 2008.

Το μέλλον είναι θολό και ιδιαίτερα αρνητικό, τουλάχιστον μέχρι να φύγει ο αέρας που σάρωσε τις κάθε λογής τιμές στο διάβα του. Το χειρότερο όμως όλων, κατανοώντας ότι οι ηγέτες των χωρών της Ε.Ε. είναι ίσως εκτελεστικά όργανα αυτών που διαχειρίζονται σιωπηρά τις διεθνείς ροές του χρήματος, μέχρι στιγμής ΔΕΝ χτυπούν την καρδιά του προβλήματος, αλλά μόνο τα συμπτώματα.
Η συνεχής μετάθεση των προβλημάτων για όλο και αργότερα δημιούργησε μια κουλτούρα σκέψης η οποία χρεοκόπησε.
Οι άνθρωποι που κρατούν τις τύχες των λαών έχουν αποδείξει ότι μόνο γι' αυτούς δεν εργάζονται, και άρα οδηγούν επίσης σε χρεοκοπία και τις χώρες τους. Κι αφού αυτό αποτελεί πεποίθηση εκατομμυρίων πολιτών στην Ε.Ε., το αποτέλεσμα της τρέχουσας κρίσης θα είναι οδυνηρό για όλους, καθώς λύση με το γάντι δεν μπορεί να δοθεί.
Οι αδύναμες χώρες του Νότου θα έπρεπε να είχαν αποχωρήσει από το κοινό νόμισμα όσο ήταν καιρός, και ίσως αναίμακτα. Όμως αυτό θα έθιγε όλους εκείνους που δούλεψαν για το όραμα του ευρώ και όλους αυτούς που ακόμα και σήμερα ζούνε από αυτό.
Ας μην ξεχνάμε ότι οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες της Ε.Ε. είναι εκατοντάδες χιλιάδες. Όλοι αυτοί και τα αφεντικά τους θα προσπαθήσουν να συντηρήσουν, στο όνομα του συμφέροντος των λαών, το οικοδόμημα που ήταν ασταθές από την αρχή.
Η διατήρηση όμως του ευρώ με την τωρινή του σύνθεση και τις προσπάθειες να δώσουν λύση με εσωτερικές υποτιμήσεις συνθλίβει τις κοινωνίες των χωρών. Οι συνέπειες είναι ανυπολόγιστες. Για κάποιους δυστυχώς θα είναι θλιβερές.

www.metatrading.gr

Κυριακή, Αυγούστου 08, 2010

Μία κοινωνία που κρέμεται στο μεταίχμιο.

Τις προηγούμενες δεκαετίες, η Ελλάδα έζησε βαθιές μεταβολές κι όλες σχεδόν οδηγήθηκαν στα άκρα. Η εμπέδωση του κοινοβουλευτισμού το ’74 κατέληξε στην κομματοκρατία, που λεηλάτησε το κράτος, παραδίδοντάς το αναίσθητο και ημιθανές. Η υπέρμετρη πολιτικοποίηση και ο αναγκαίος εκδημοκρατισμός του ’70 - ’80 μάς κληροδότησαν μια εκπαίδευση όμηρο των παρατάξεων, πανεπιστήμια μπλοκαρισμένα, ένα δημόσιο τομέα δέσμιο των συντεχνιών.

Η μεταπολίτευση ανέδειξε μια κουλτούρα καφενειακής αρλούμπας προοδευτικού τύπου, μια γενιά που έχτισε καριέρες στην ήσσονα προσπάθεια, τα πενιχρά προσόντα, την υπερχειλίζουσα καπατσοσύνη και τα επιδέξια κολλητιλίκια. Πολλοί από τους αποφοίτους του μεταπολιτευτικού αριστερισμού, αποενοχοποιημένοι πια και με τον πολλαπλάσιο κυνισμό του διαψευσμένου ιδεολόγου, διακρίθηκαν μετέπειτα στη λεηλασία του κράτους.

Στα τέλη του ’80 και μέσα στο ’90, ένα νέο ρεύμα, απηυδισμένο με την πολιτική, εισήγαγε ένα ρηχό ηδονιστικό ατομισμό. Παρεξηγήθηκε για φιλελεύθερη στροφή, αλλά ήταν απλώς γκλάμορους φιλοτομαρισμός. Το αυθόρμητο δικαίωμα στην περιστασιακή ανεμελιά, στην απόλαυση, στη χαλαρότητα, έγινε καταναγκαστική ιδεολογία, ένα ατέλειωτο υποχρεωτικό πάρτι. «Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή». Η ευκολία κτήσης μετατράπηκε σε status symbol, σε κριτήριο ατομικής καταξίωσης.

Το άνοιγμα στην Ευρώπη και η διεθνοποίηση των δύο τελευταίων δεκαετιών αναζωογόνησαν την ελληνική κοινωνία. Εφεραν όμως και την κουλτούρα του ανόητου lifestyle και του χυδαίου καταναλωτισμού. Μια ιδεολογία της ευκολίας και της παράκαμψης: εύκολο χρήμα, εύκολη καταξίωση, εύκολο διορισμό στο Δημόσιο με μέσο. Η ευλογία του φθηνού χρήματος με το ευρώ, αντί να εκτοξεύσει την οικονομία σε νέες δυνατότητες, γύρισε τελικά εναντίον μας, καθώς συνάντησε την ηγεμονία του νεοπλουτισμού και τη φαυλότητα των πολιτικών μας. Φουσκώσαμε τις πιστωτικές κάρτες και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, μέχρι που η κρίση έσκασε στα μούτρα μας.

Παρασκευή, Ιουνίου 25, 2010

Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση

Το μπικίνι όταν πρωτοφορέθηκε αποτέλεσε μια επανάσταση πολύ μεγαλύτερη από αυτή που σηματοδότησαν τα κλαμπ των γυμνιστών λίγο αργότερα.
Το μπικίνι αντίθετα, είναι κομμένο και ραμμένο στις ιδιότητες που χαρακτηρίζουν και μαγνητίζουν το δίποδο που κοσμεί την κορυφή της τροφικής αλυσίδας του πλανήτη μας: Δείχνει κάτι, κρύβει το θεμελιώδες αλλά το υπονοεί το αυτονόητο...
Το πρώτο μπικίνι το λάνσαρε στα τέλη της δεκαετίας του ΄40 ένα Γάλλος σχεδιαστής δανειζόμενος το όνομα από τα ομώνυμα νησιά του Ειρηνικού. Λίγα χρόνια πριν είχε τελειώσει ο πόλεμος, η αισιοδοξία επέστρεφε στους ανθρώπους και μαζί και η διάθεση του ερωτισμού.
Αποτέλεσμα αυτής της διάθεσης ήταν η έκρηξη των γεννήσεων. Το μπικίνι μεγαλούργησε ακριβώς όταν η γενιά του baby boom πέρασε στην εφηβεία και άρχισε να επιλέγει ανεξάρτητα τους ενδυματολογικούς της κώδικες.

Η αύξηση της ποσοστιαίας συμμετοχής των νέων σταδιακά μετά τη δεκαετία του ‘50 στο σύνολο του πληθυσμού, έφερε μια σειρά επαναστάσεις, στη μόδα, την πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη και την οικονομία...
Στην αρχή αυξήθηκαν οι πωλήσεις των μπιμπερό, μετά των μολυβιών και των θρανίων ενώ χρειάστηκαν καινούργιες σχολικές αίθουσες. Μετά, οι πωλήσεις των μοτοσυκλετών και των αυτοκινήτων. Ακολούθησαν τα κουφέτα, τα σπίτια για νέα ζευγάρια, τα εξοχικά, οι καταθέσεις, τα περισσεύματα για αγορά μετοχών, τα ταξίδια και μοιραία έρχεται η εποχή της αύξησης του αριθμού των συνταξιούχων.
Στις ΗΠΑ το 1950 αντιστοιχούσαν σε κάθε συνταξιούχο περί τους 7 εργαζόμενους. Σήμερα αντιστοιχούν 3 και το 2030 θα αντιστοιχούν δυο.

Αυτό είναι ένα σοβαρό δομικό πρόβλημα των ανεπτυγμένων οικονομιών για τα επόμενα χρόνια, όχι οι αρλούμπες ό,τι δήθεν την κρίση την προκαλεί η μείωση του περιθωρίου κέρδους που προκαλεί ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός.
Τα βασικά προβλήματα των ανεπτυγμένων δυτικών οικονομιών σε αυτή τη συγκυρία είναι δύο: Η εδώ και 20 χρόνια μεταφορά των θέσεων εργασίας στις αναπτυσσόμενες οικονομίες και η επερχόμενη δημογραφική ασφυξία.

Α) Η μεταφορά των θέσεων εργασίας είχε σαν συνέπεια την αύξηση του δανεισμού των δυτικών νοικοκυριών προκειμένου να διατηρήσουν υψηλό βιοτικό επίπεδο. Έτσι εκατομμύρια άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες ξέφυγαν από την λιμοκτονία της μίας κούπας ρύζι ημερησίως.

Το χρέος της Δύσης είναι η παρωνυχίδα του προβλήματος, δεν είναι το πρόβλημα όπως έχουν παραμυθιαστεί οι καταστροφολόγοι και έχουν αναθαρρήσει τα ζόμπι του ναζισμού και του σταλινοκομμουνισμού...

Β) Το δημογραφικό είναι πιο περίπλοκο και είναι μπροστά μας. Μια λύση εκτόνωσης είναι αυτό που κάνουν οι κυβερνήσεις επ’ αφορμής της δημοσιονομικής κρίσης και χρησιμοποιώντας σαν αποδιοπομπαίο τράγο την Ελλάδα. Μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού με μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Βέβαια, αν κάποιοι "διορατικοί" ηγέτες μας, είχαν αφήσει τον Σπράο και το Γιαννίτση να είχε κάνει την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, τώρα τα πράγματα θα ήταν ηπιότερα και ούτε θα είχαμε γίνει το πειραματόζωο των αντοχών. Το ίδιο θα συνέβαινε και αν είχε τολμήσει ο Σημίτης να προχωρήσει τότε. Όσοι πρωταγωνίστησαν στην ματαίωση τότε, πρωταγωνιστούν και στις αντιδράσεις τώρα...
Ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει σήμερα με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και με την μείωση των δαπανών και άρα των εισοδημάτων μας είναι μια διαπραγμάτευση με τα παιδιά μας. Μειώνουμε εμείς το επίπεδο διαβίωσης για να μπορέσουν αυτά να αντέξουν το βάρος μας προσεχώς.

Πόσοι πολιτικοί μπορούν να μιλήσουν με ειλικρίνεια γι΄αυτό και να μην περιοριστούν να χαϊδεύουν τα αυτιά των πελατών τους οδηγώντας τους στο γκρεμό;

Μια άλλη παράμετρος που αναμένεται να εξομαλύνει αυτή την ανισορροπία των γενεών είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η τεχνολογική πρόοδος, η πρόοδος της ιατρικής και η πνευματικοποίηση μεγάλου μέρους της εργασίας. Έτσι η γενιά μας θα μπορεί να εργάζεται μέχρι μεγαλύτερη ηλικία και η αύξηση της παραγωγικότητας θα ελαφρύνει τα βάρη των νέων έναντι των συνταξιούχων. Ιατρική, τεχνολογία, παραγωγικότητα είναι κλειδιά εξόδου από το αδιέξοδο και είναι η οικονομία της ελεύθερης αγοράς που έχει επιταχύνει την πρόοδο σε αυτούς τους τομείς ή κάνω λάθος;

Μια τρίτη εφεδρική παράμετρος είναι η προσπάθεια των δυτικών ανεπτυγμένων οικονομιών να ενσωματώσουν μετανάστες στις κοινωνίες τους.
Η ιστορία της τωρινής κρίσης θυμίζει πολύ τους συμβολισμούς της σημαίας της γενιάς των baby boomers, το μπικίνι. Δείχνει κάτι, κρύβει το θεμελιώδες αλλά υπονοεί το αυτονόητο... Δείχνει το χρέος και τον κίνδυνο της χρεοκοπίας για να γίνουν αποδεκτές οι περικοπές, κρύβει όσα πρέπει από τις προσπάθειες αλληλλοφορτώματος των συνεπειών για να συνεχίσει ο κόσμος να γυρίζει και υπονοεί φυσικά ότι αυτή η κρίση όπως και άλλες είναι μια ευκαιρία για ακολουθήσουν οι καλύτερες μέρες...
Άρθρο του Κώστα Στούπα απο το capital.gr

Τρίτη, Ιουνίου 08, 2010

Ο e-li8ios του διαδυκτίου

Γράφει στο Internet με λατινικά ή/και κεφαλαία. Λόγω της φύσης του Internet, ό,τι γράφει το καθιστά άχρηστο. Αφενός δε διαβάζεται και αφετέρου δεν εξυπηρετεί στις αναζητήσεις. Βέβαια αν κάποιος βρεθεί με τον ίδιο βαθμό ηλιθιότητας, μπορεί και να κάνει αναζήτηση τόσο ανώμαλα που να τον πετύχει. Όμως στην πράξη αυτό είναι σπάνιο διότι η ηλιθιότητα είναι χαοτική και εμφανίζεται σε πολλών εκατομμυρίων παραλλαγές.

Γράφει συνέχεια στα φόρουμ μηνύματα του τύπου lol, hahaha, heeheehee, αχαχούχα, ευθυμήσαμε πάλι, καλωσήρθες, καλωσεβρήκα। Εκτός από ηλιθιότητα, δείχνει και μια βλαχομπογδανέ πονηριά για ν' αυξήσει τον αριθμό των μηνυμάτων του। Εξαιρετικά κιτς και σπαστικό। Συγκρίνεται άμεσα με το νευρόσπαστο της παρέας που ό,τι και να πεις γελάει σαν ουραγκοτάγκος όλη την ώρα βγάζοντας ανάλογους ήχους και κουνώντας το κεφάλι του πάνω-κάτω। Μικρός βαθμός επικινδυνότητας, ευτυχώς.

Μπαίνει σ' ένα site και το κακολογεί μπροστά στους ιδιοκτήτες του εξυμνώντας ταυτόχρονα κάποιο άλλο. Πραγματικά, θα ήθελα να δω τον ίδιο να μπαίνει στα Goody's και να φωνάζει δυνατά να τον ακούσουν όλοι ότι τα Goody's είναι χάλια και ότι όλοι πρέπει να πηγαίνουν στα MacDonald's. Όμως δεν το κάνει εκεί γιατί τον πιάνουν οι ντροπές του όταν τον βλέπουν.

Πιστεύει και προωθεί ό,τι hoax e-mail πέσει στα χέρια του: "Άγιε Λακέρδαμε, μεγάλο τ' όνομά σου. Αυτό το e-mail φέρνει ευτυχία και πολλαπλούς οργασμούς. Ο Άγιος Λακέρδαμος θα σε καταραστεί αν δεν το στείλεις σε 40 διαφορετικά άτομα μέσα στα επόμενα 20 λεπτά". Μοιάζει μ' αυτούς τους ενοχλητικούς που πρήζουν τους φίλους τους να γραφτούν στις οικονομικές πυραμίδες για να πλουτίσουν δουλεύοντας από το σπίτι τους.

Οι e -ηλίθιοι ζουν ανάμεσά μας και είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι! Οδηγούν αμάξια, έχουν πτυχία, δουλειές, ψηφίζουν και βγάζουν κυβερνήσεις, μεγαλώνουν ή θα μεγαλώσουν παιδιά! Με άλλα λόγια παράγουν πολιτισμό, προωθούν τα σοσονάκια και τα σαπουνάκια. Αν σηκώνουν βελτίωση, ξύπνα τους. Αν όχι, ξεμπρόστιασέ τους. Με το να είσαι ανεκτικός στην ηλιθιότητα, διατρέχεις άμεσο κίνδυνο να σε κυριεύσει κι εσένα.

Σάββατο, Μαΐου 08, 2010

Οταν η μολότοφ έκαψε την ανθρωπιά...



























Εξω από την τράπεζα είναι πολύς κόσμος। Αλλά αυτήν τη γυναίκα δεν μπορεί να μην τη δεις. Είναι σαν να υπάρχει κλοιός γύρω της. Αφήνουν απόσταση οι άνθρωποι, μην τους αγγίξει ο τρόμος. Κρατάει το στόμα με το χέρι της κι έχει μάτια ορθάνοιχτα. Κανείς δεν ξέρει ποιανού μάνα είναι. Αλλά όλοι ξέρουν πως μόλις έμαθε τι συνέβη στο παιδί της. «Μπορεί να κάνουν λάθος». Ενας νεαρός της χαϊδεύει την πλάτη. «Μπορεί να βγήκε από αλλού». Η γυναίκα κοιτάζει τα μαύρα μπαλκόνια του δευτέρου. Σαν να ελπίζει να δει το παιδί της.

Τα κανάλια λένε πως ήταν ένας πιτσιρικάς με γκρι φούτερ που όρμησε με το τσεκούρι στη βιτρίνα κι ένας δεύτερος με κουκούλα στο κεφάλι που τσάκισε το γυαλί με τη βαριοπούλα. Εκείνη την ώρα περνούσαν οι δάσκαλοι στη διαδήλωση. Ενας έτρεξε προς τα παιδιά να τα σταματήσει. Βρέθηκε στο πεζοδρόμιο, με το κεφάλι μες στα αίματα. Κανείς δεν είδε ποιος πέταξε την πρώτη μολότοφ. Κάποιοι είδαν ένα μελαχρινό 25άρη να πετάει μέσα στην τζαμαρία ένα τεράστιο πλαστικό μπουκάλι. Και ύστερα τη βενζίνη να σκάει σε φλόγα και τους υπαλλήλους να κολλάνε στους τοίχους.

Μπρος στη φλόγα, οι διαδηλωτές παγωμένοι। «Ελα! Ελα! Πάμε!», φώναζε η περιφρούρηση। Σχεδόν έσερνε την πορεία να προχωρήσει। Κι όπως οι υπάλληλοι πάλευαν με τις φλόγες ουρλιάζοντας «βοήθεια! Θα πεθάνουμε», κάτι παιδιά από την πορεία τούς απαντούσαν «γαμ..., απεργοσπάστες!». Και ήταν κι ένας ηλικιωμένος, απ' αυτούς που 'χουν περπατήσει χίλιες πορείες, που δεν έβλεπε μπροστά τους ανθρώπους, μόνο αγώνες. «Να καείτε, μ...», φώναξε.
[...]
Κάπου στην Αθήνα, ένας μελαχρινός εικοσιπεντάρης, ένας νεαρός με γκρίζο φούτερ κι ένα παιδί χωρίς κουκούλα κρύβονται στη θαλπωρή του σπιτιού τους। «Ο καθένας μας σέρνει μαζί του τους φίλους του και τους νεκρούς του». Τα μάτια του δημοσιογράφου απέναντί μου είναι κόκκινα από τα δακρυγόνα. Εχει δει πολλά τέτοια για να κλαίει για ξένους νεκρούς. «Πήγαινε τριακόσια μέτρα από τη Μαρφίν, εκεί που ήταν του Κ. Μαρούση και ρώτα ποιος ήταν ο Κοντόπουλος, ο Ρεπάκης κι ο Νεμετζίδης», κάνει. «Μόνο οι γονείς κι οι φίλοι τούς θυμούνται». Ο άνδρας κάνει παύση. «Και κάτι καταραμένοι σαν κι εμάς που κάνουμε φίλους μας τους νεκρούς για να μπορούμε να γράφουμε».
Της Μ.Μαργωμένου απο την Καθημερινή

Κυριακή, Απριλίου 25, 2010

Μα,...πόσο πληρώνονται αυτοί οι εκπαιδευτικοί τέλος πάντων;

Πόσο αμείβονται τελικά οι Εκπαιδευτικοί, σε σχέση με τον χρόνο που δουλεύουν;
Ακούγονται πολλές φωνές τώρα τελευταία για το δήθεν μικρό ωράριο των εκπαιδευτικών, για τις πολυήμερες διακοπές σε σχέση μάλιστα με το γεγονός ότι πληρώνονται και για τις ημέρες που έχουν διακοπές καθώς επίσης ότι πληρώνονται και αδρά, άρα θα πρέπει να είναι και υπόλογοι για την χρεοκοπία του Ελληνικού κράτους για το κομμάτι που τους ανήκει.

Ας συγκρίνουμε την αμοιβή ενός υδραυλικού και ενός εκπαιδευτικού. Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε έστω για αυτό που κρυφά πάρα πολλοί γονείςτο σκέφτονται: baby-sitting (να προσέχουν δηλαδή τα παιδιά μας)!

Στους εκπαιδευτικούς λοιπόν θα έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο τον χρόνο. Αυτό σημαίνει 15 ευρώ την ημέρα (8:15 πμ -1:30 μμ ). Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει 15€ την ημέρα στους δασκάλους μόνο για την απασχόληση των παιδιών του.
Τώρα, πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 € την ημέρα. Αν αφαιρέσουμε Σαββατοκύριακα και διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιρινές διακοπές μένουν 180 μέρες τον χρόνο!!!! Για να δούμε…αυτό είναι 375 Χ 180=67.500 € τον χρόνο. (!!!)

Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι ας τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που για λόγους στρογγυλοποίησης είναι 7ευρώ. αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25 παιδιά επί 180 μέρες= 157.500 € τον χρόνο!

Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ! Κάτι είναι σίγουρα λάθος!

Μα πόσα παίρνει τελικά ένας εκπαιδευτικός;

Ο Μέσος μισθός Δασκάλου είναι 20,000/180 μέρες = 111 € την ημέρα /25 μαθητές =4.44/5 ώρες = 0.88 € την ώρα ανά μαθητή.
(Σημ.Σ., Απρίλιος 2012: ο μέσος μισθός με το νέο μισθολόγιο είναι 14-15.000€,ακόμα χειρότερα δηλαδή)


Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και από πάνω μορφώνουν και τα παιδιά σας. Τρελό ε ε ε;

«Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του». J. F. Kennedy

Κυριακή, Μαρτίου 28, 2010

Έκθεση ιδεών: 25η Μαρτίου 2010

ΕΜΕΙΣ ΦΕΤΟΣ δεν πήγαμε στην παρέλαση.

Πέρσι που πήγαμε, του μπαμπά μου του κλέψανε το πορτοφόλι και δεν το ξαναβρήκαμε ποτέ. Δίπλα στον μπαμπά μου στεκόταν μια Γερμανίδα με μαλλί ταβανόπροκα που όλο φώναζε «raus, raus!» και γι΄ αυτό ο μπαμπάς μου υποψιάζεται ότι του το έκλεψε η Μέρκελ! Η μαμά μου ήθελε να ξαναπάμε στην παρέλαση αλλά ο μπαμπάς μου της λέει «αν μου ξανακλέψουνε το πορτοφόλι;».

Κι η μαμά μου του είπε «δεν πα να στο κλέψουνε; Έτσι που γίναμε τι θα βρούνε μέσα; Την απόδειξη απ΄ τα διόδια!». Αλλά ο μπαμπάς μου είπε «καλύτερα να μείνουμε όλοι εδώ οικογενειακά και να περάσουμε λίγο quality time»! Κι η μαμά μου είπε «τι του λείπει του ψωριάρη, quality με μαργαριτάρι!».

Στο σπίτι μας «quality time» σημαίνει ότι καθόμαστε όλοι μαζί στο σαλόνι και βλέπουμε τηλεόραση. Και έπειτα από πέντε λεπτά ο μπαμπάς μου κι η μαμά μου αρχίζουν να τσακώνονται ψιθυρίζοντας ο ένας στον άλλον. Και έπειτα από επτά λεπτά λένε «πάμε στην κουζίνα, μη μας ακούνε τα παιδιά!». Και έπειτα από οκτώ λεπτά πάνε στην κουζίνα κι αρχίζουν να ουρλιάζουν- κι έτσι κι εμείς τους ακούμε πολύ καλύτερα! Και μετά περνάει η ώρα του quality time και κανένας δεν μιλάει σε κανέναν. Και μες στη σιωπή ακούγεται η γιαγιά που λέει «βαρύς σαν να μου ΄πεσε ο μπακαλιάρος!».

Φέτος, στο quality time κάτσαμε στην τηλεόραση και είδαμε τον κύριο Παπαφλέσσα. Και η μαμά μου μού είπε να μην τον λέω «κύριο» γιατί πέθανε. Και ο μπαμπάς μου είπε «ναι, όποιος ζει είναι κύριος, όποιος πεθαίνει λαμόγιο!». Αλλά ο κύριος Παπαφλέσσας δεν ήταν λαμόγιο γιατί πέθανε για την πατρίδα. Και το έργο είναι πολύ ωραίο γιατί τον Παπαφλέσσα τον ερωτεύεται η Κάτια Δανδουλάκη που τη βλέπω στην τηλεόραση. Αλλά δεν μπορεί να τον παντρευτεί και όλο κλαίει. Και μετά που πεθαίνει αυτός, αυτή κλαίει ακόμα περισσότερο και μετά κλαίμε κι εμείς και μετά τελειώνει το έργο και μπαίνουν οι διαφημίσεις για τα σερβιετάκια!

ΕΜΕΝΑ ΠΙΟ πολύ από τον κύριο Παπαφλέσσα μου αρέσει η «Μαντώ Μαυρογένους» γιατί έχει καλύτερο styling! Μπορεί να έχει δώσει όλα τα λεφτά της στον αγώνα αλλά της έχουν μείνει κάτι ρούχα σούπερ, κεντημένα με χρυσή κλωστή, με λαμέ και στρας. Η Μαντώ Μαυρογένους πήγε κι έκανε αγώνα στη Μύκονο- πολύ πριν πάει εκεί το σκυλάκι του κυρίου Κωστέτσου.

Αυτή αγαπάει τον κύριο Υψηλάντη (δεν θυμάμαι ποιον, είναι δυο- τρεις αυτοί, κούκλοι, ομορφόσογο!) αλλά ούτε αυτοί παντρεύονται στο τέλος κι πάλι εμείς κλαίμε! Γενικά σ΄ όλα αυτά τα έργα για το 1821 κανένας δεν σταυρώνει γκόμενα!

Στο σχολείο εμείς δεν μαθαίνουμε τίποτα απ΄ όλα αυτά! Sorry κιόλας, κυρία, αλλά μας ξεπετάτε με δυο- τρία κεφάλαια! Εγώ έχω μπερδευτεί τόσο πολύ που νομίζω ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ανέβηκε στην Ακρόπολη και κατέβασε τη σημαία των γερμανών κατακτητών. Ότι ο Κολοκοτρώνης πέθανε στον αλβανικό πόλεμο και ο Μανώλης Γλέζος κατέλαβε το Μανιάκι. Ο αδελφός μου, που είναι ακόμα πιο ηλίθιος, επιμένει ότι ο Λεωνίδας και οι 300 πήγαν στα βουνά της Πίνδου και κουβάλαγαν πολεμοφόδια ντυμένοι γυναίκες! Τώρα που το σκέφτομαι το μάθημα Ιστορίας στα ελληνικά σχολεία... ναι, σαν να μου ΄πεσε βαρύς ο μπακαλιάρος!

ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ η 25η Μαρτίου πέφτει μαζί με του Ευαγγελισμού ο μπαμπάς μου ψάχνει στο ευρετήριο του κινητού του αν έχουν κανέναν να του ευχηθούν. Και η μαμά λέει «τον Βαγγέλη τον Σταματίου» και ο μπαμπάς λέει «σιγά μην πω χρόνια πολλά στον αρχιμαλάκα!». Κι η μαμά λέει «πρόσεχε πως μιλάς μπροστά στα παιδιά!». Κι ο μπαμπάς λέει «εδώ εσύ είπες "Μέρκελ", το "αρχιμαλάκας" σε πείραξε;».

Και μετά τσακωνόμαστε όλοι μαζί κι ο αδελφός μου μού ρίχνει μια σφαλιάρα κι εγώ του βάζω τρικλοποδιά και πέφτει κάτω και γελάω, κι η μαμά μου με μαλώνει κι ο αδελφός μου κλαίει, κι ο μπαμπάς μου βρίζει κι η γιαγιά μου βρίζει τον πεθαμένο μπακαλιάρο. Κι έτσι τελειώνει ευχάριστα η 25η Μαρτίου και το υπέροχο οικογενειακό μας quality time!

Πάντα τέτοια και του χρόνου!

Και για την ...αντιγραφή: ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ, Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ : 27 Μαρτίου 2010

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010

Πολύτεκνοι και στατιστικά στοιχεία εκπαίδευσης.

Παραθέτω ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία όπως έχουν παρουσιαστεί στο site της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος.

Ο αριθμός των παιδιών κάτω των 5 ετών αυξάνεται τα τελευταία 6 χρόνια με ρυθμό 1,66%

Ο αριθμός των παιδιών κάτω των 5 ετών αυξάνεται τα τελευταία 7 χρόνια με ρυθμό 1,38%
Ο αριθμός των παιδιών κάτω των 5 ετών αυξάνεται τα τελευταία 12 χρόνια με ρυθμό 0,43%.
Για πρώτη φορά μετά το 1981 η μεταβολή του αριθμού των παιδιών κάτω των 5 ετών είχε θετικό πρόσημο το 2004 και συνεχίζει να αυξάνεται με ρυθμό 2% κατά το 2007, 1,64% το 2008 και 2,48% το 2009. (Πίνακας 1)
Από το 2003 και μετά έχουμε μια σαφή αύξηση του αριθμού των γεννήσεων με το να φτάνουν το 2009 τις 117866 αριθμός που έχει να παρατηρηθεί από το 1986. (Πίνακας 2)
Η εφαρμογή του Πολυτεκνικού προγράμματος το 1991 καθώς και το άνοιγμα των συνόρων, πολύ λίγο βελτίωσαν την κατάσταση (από το -1,99% της μεταβολής του αριθμού παιδιών κάτω των 5 ετών της περιόδου 1978-1990 βελτιώθηκε στο -0,66% την περίοδο 1991-2003).
Ποτέ άλλοτε τα τελευταία 30 έτη δεν παρατηρήθηκε ανάλογη αύξηση ανά τετραετία, πενταετία και δεκαετία. (Πίνακας 1,2,3,4).
Η εφαρμογή του Ν.3255/2004 και τα μέτρα στήριξης για τους τρίτεκνους και ο Ν.3454/2006 όπως φαίνεται από τα στατιστικά στοιχεία είναι μέτρα προς την σωστή κατεύθυνση για την επίλυση του Δημογραφικού Προβλήματος.
Ο αριθμός των παιδιών των πολυτέκνων που ανήκουν στο Μαθητικό δυναμικό όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης ανέρχεται σε 258907 μαθητές/τριες.
Ο αριθμός αυτός αποτελεί το 18,70% του συνόλου των μαθητών / τριων. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά των πολυτέκνων γεμίζουν 2799 σχολικές μονάδες και δημιουργούν 27543 οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών.
Από στοιχεία του ΟΓΑ προκύπτει ότι το πολυτεκνικό επίδομα καταβάλλεται για 438827 παιδιά (2007) κάτω των 23 ετών που αντιστοιχούν σε 82974 οικογένειες.
Μέσος όρος 5,29 παιδιά ανά οικογένεια πολυτέκνων με παιδιά κάτω των 23 ετών.
Από στατιστικά στοιχεία της Eurostat προκύπτει ότι το μαθητικό δυναμικό αποτελεί κατά Μ.Ο. το 59% των παιδιών κάτω των 23 ετών, τα τελευταία 30 έτη.
Δημογραφικό σημαίνει, πρόβλημα στην οικονομία, στην άμυνα της χώρας, στην ανάπτυξη της χώρας, στο ασφαλιστικό, στην υγεία, στη παιδεία και στη κοινωνική συνοχή.

Πίνακας 1. Πλήθος και μεταβολή αριθμού παιδιών κάτω των 5 ετών τα τελευταία 30 έτη από το 1978-2009 (ανά έτος, ανά τετραετία, ανά πενταετία, ανά δεκαετία, ανά δεκαπενταετία και προβολή τους ανάλογα τις δράσεις στην κοινωνική πολιτική)

ΕΤΟΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΙΔΙΩΝ
ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΚΑΤ' ΕΤΟΣ
ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΑΝΑ 4 ΕΤΗ
ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΑΝΑ 5 ΕΤΗ
ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΑΝΑ 10 ΕΤΗ
ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΑΝΑ 15 ΕΤΗ
Μ.Ο.
ΔΡΑΣΕΙΣ
1978
702254
/
/
/
-1,25%
-1,89%
-1,99%
1979
713518
1,60%
0,38%
0,15%
1980
716816
0,46%
-0,21%
-0,50%
1981
718362
0,22%
-0,74%
-1,20%
1982
712900
-0,76%
-1,55%
-1,92%
1983
707370
-0,78%
-2,21%
-2,55%
1984
695864
-1,63%
-3,00%
-3,24%
1985
674700
-3,04%
-3,64%
-3,76%
1986
651919
-3,38%
-3,94%
-4,00%
1987
626226
-3,94%
-4,15%
-3,89%
1988
599916
-4,20%
-3,88%
-3,05%
-1,65%
1989
574468
-4,24%
-2,77%
-2,22%
1990
550185
-4,23%
-1,72%
-1,41%
1991
534512
-2,85%
-0,70%
-0,61%
-0,66%
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
1992
535827
0,25%
-0,05%
-0,09%
1993
535580
-0,05%
-0,18%
-0,24%
0,236%
17 έτη
1994
534725
-0,16%
-0,29%
-0,35%
1995
533528
-0,22%
-0,40%
-0,46%
1996
532056
-0,28%
-0,52%
-0,58%
1997
529347
-0,51%
-0,66%
-0,82%
1998
526161
-0,60%
-0,89%
-0,89%
0,43%
12 έτη
1999
522431
-0,71%
-0,96%
-0,82%
2000
518125
-0,82%
-0,85%
-0,44%
2001
510710
-1,43%
-0,34%
0,00%
2002
506210
-0,88%
0,36%
0,53%
2003
504864
-0,27%
0,89%
1,38%
επταετία
2004
510923
1,20%
1,66%
εξαετία
1,66%
ΝΟΜΟΣ 3255/2004 ΝΟΜΟΣ 3454/2006
2005
517910
1,37%
2006
524376
1,25%
2007
534848
2,00%
2008
543615
1,64%
2009
557120
2,48%

European Commission Eurostat >a Average population by five-year age groups
Πίνακας 2. Πλήθος παιδιών κάτω των 23 ετών κατ΄έτος από το 1980 – 1990
ΕΤΟΣ1980a001982a001983a001984a001985a001986a001987a001988a001989a001990a00
y0 Less than 1 year146940138600133787130892124100121847116303111490107186103730
y1 1 year144942146600138808135093130800126114120540115213110353105856
y2 2 years141856144800147032138293135100129962124388119070113623108381
y3 3 years143980142300145226146593138300134833129851123999118779113341
y4 4 years139098140600142517144993146400139163135144130144124527118877
y5 5 years142330143417140215142202144700142617139740135734130618124540
y6 6 years135636137617143515140300142200145086143236140554136456130948
y7 7 years139232142518137814144000140500146747145614144056141392137439
y8 8 years140868135117142514138000144100147859147129146269144974142899
y9 9 years154364137917135214142700138100148637148089147571146929147354
y10 10 years151922140598137688135310142400149271148780148344147964147823
y11 11 years155788153397140887137708135600149847149364148989148496148590
y12 12 years163959150397153386141008137800150458149919149535149158147990
y13 13 years157064153697150087153309140800151099150487150076149691149885
y14 14 years154577162597153486149909153000151774151128150577150254150411
y15 15 years147909154707162491153710149800152329151814151213150608151296
y16 16 years143704152807154191162512153300152549152473151932151234150223
y17 17 years143779149507152491154312162100152186152851152692152031151360
y18 18 years139216143907149590152812154400151084152689153261153048152395
y19 19 years150586139906143691149312152500149289151676153320154036154092
y20 20 years145490138210139905144095149300146998149751152370154419154928
y21 21 years142624154510138306139096144200144665147194150269153568156578
y22 22 years136144145910154106137995138700142662144531147360151205156154
y23 23 years136847136012146705153295138800141304142367144304147866152754
ΣΥΝΟΛΟ3498855348564834836523467449343700034683803445058341834233884153357844
ΜΑΘ.ΔΥΝ.2070348205820020535692047792203880020915432083313207080320528532033153
% ΜΑΘ.ΔΥΝ59%59%59%59%59%60%60%61%61%61%
European Commission Eurostat > treePopulation by age on 1. January of each year
Πίνακας 3. Πλήθος παιδιών κάτω των 23 ετών κατ΄έτος από το 1991 - 1999
ΕΤΟΣ1991a001992a001993a001994a001995a001996a001997a001998a001999a00
y0 Less than 1 year104453104898105016104969104863104672104367103960103415
y1 1 year103617104012104090104078103990103859103241102518101708
y2 2 years105786105939105782105504105173104779104141103441102624
y3 3 years107008107377107447107392107272107118106745106254105683
y4 4 years113648113601113245112782112230111628110853109988109001
y5 5 years120189119819119106118275117359116388114911113318111604
y6 6 years124750123928122734121410120026118556116731114805112770
y7 7 years132820131260129306127212125046122807120107117308114396
y8 8 years139890137921135557133028130418127724124863121893118819
y9 9 years146104143541140533137392134143130824127654124393121014
y10 10 years153719150822147488143973140352136663132663128562124354
y11 11 years149854146973143666140186136625132970129129125172121104
y12 12 years151515149318146668143867140963137978134520130947127242
y13 13 years147797145911143578141096138508135830132349128756125019
y14 14 years152614151014148939146718144394141963139152136239133176
y15 15 years152990152160150888149479147942146294143650140869137927
y16 16 years155357155106154412153531152546151429149379147168144832
y17 17 years149392150497151190151711152120152397151705150813149762
y18 18 years152113153829155104156208157191158027157394156520155478
y19 19 years153628155713157300158702159953161062161211161148160900
y20 20 years155349158321160831163195165430167497168323168922169318
y21 21 years154020156295158140159845161418162864163155163198163020
y22 22 years160013161882163312164610165761166799167451167911168133
y23 23 years160597162666164354165870167285168558169119169439169523
ΣΥΝΟΛΟ334722333428033328686331103332910083268686323281331935423150822
ΜΑΘ.ΔΥΝ.202910420120991989169196408619376331909850187420718367631797497
% ΜΑΘ.ΔΥΝ61%60%60%59%59%58%58%58%57%
European Commission Eurostat > treePopulation by age on 1. January of each year
Πίνακας 4. Πλήθος παιδιών κάτω των 23 ετών κατ΄έτος από το 2000 - 2009
ΕΤΟΣ2000200120022003200420052006200720082009
y0 Less than 1 year102766101767101825103006104259105428107399111894111797117866
y1 1 year10079299977101665101674103240104530105660107641112137112055
y2 2 years1016979987399684101423101937103532104789105932107909112413
y3 3 years1049951037319957399407101739102294103870105128106272108206
y4 4 years1078751053621034639935499748102126102658104253105500106580
y5 5 years10978010826210531910333299702100151102489103025104610105807
y6 6 years110619108629108217105202103690100124100548102875103409104917
y7 7 years111366107975108484108066105567104109100511100922103256103720
y8 8 years115625111317107725108296108436105990104498100897101315103578
y9 9 years117480112679111086107594108676108874106381104903101297101655
y10 10 years120043116244112773111106107993109140109295106803105333101655
y11 11 years116919111840116391112910111522108499109601109759107259105703
y12 12 years123438119887112093116541113350112045108959110083110237107651
y13 13 years121191117695120005112125116982113862112507109431110553110637
y14 14 years129970125653117506119855112585117504114340112984109916110955
y15 15 years134850131939125353117177120290113134117991114833113485110322
y16 16 years142304139089131418124889117626120826113627118488115334113903
y17 17 years148523145976138531130864125360118157121314114116118981115760
y18 18 years154262154005145509137983131315125896118664121821114615119395
y19 19 years160408157803153392144974138443131842126391119158122318115064
y20 20 years169469170038157313152871145432138982132337126897119656122837
y21 21 years162595161102169510156828153366146000139492132855127420120253
y22 22 years168062166171160608169113157344153952146544140053133405128085
y23 23 years169340169266166045160407169643157990154523147138140664134124
ΣΥΝΟΛΟ3104369304628029734882904997285824528049872764388273188927066782693141
ΜΑΘ.ΔΥΝ.1756370171119016604101615940158309415583111540725153094015196001515658
% ΜΑΘ.ΔΥΝ57%56%55,8%55,6%55,4%55,6%55,7%56,0%56,14%56,28%
European Commission Eurostat > D Population by age on 1. January of each year
Πίνακας 5. Μαθητικό δυναμικό, αριθμός Εκπαιδευτικών και αριθμός σχολικών μονάδων το 2006 σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (στοιχεία ΥΠΕΠΘ).
ΔΗΜΟΣΙΟ
ΜΑΘΗΤΕΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙΣΧΟΛΙΚΕΣ ΜΟΝ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ
137059
11083
5724
ΔΗΜΟΤΙΚΟ
603108
55237
5609
ΓΥΜΝΑΣΙΟ
318195
39854
1880
ΛΥΚΕΙΟ
325865
40635
1752

ΣΥΝΟΛΟ
1384227
146809
14965

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι αντιστοιχούν:
9,4 Μαθητές /τριες ανά Eκπαιδευτικό.
92.5 Μαθητές /τριες ανά Σχολική μονάδα