ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ,ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ E-MAIL ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΤΕ SUBMIT

Δευτέρα, Απριλίου 29, 2013

Ενας άλλος ρόλος του Εκπαιδευτικού.



Στην συνέχεια του σχολίου μου με θέμα,  Αυξάνονται οι διδακτικές ώρες.Γιατι οχι και οι ώρες ενός 24ωρου; έλαβα ένα mail από κάποιον εκπαιδευτικό που μας δίνει άλλη διάσταση στον ρόλο του.

«Ας έρθει όποιος καρεκλοκένταυρος νομίζει οτι μπορεί, να κάτσει για μια ώρα σε κάποια από τα σχολεία που διδάσκουμε κάποιοι.
Να έρθει να δει νηστικούς μαθητές, μαστουρωμένους μαθητές, μαθητές χωρίς οικογένεια, μαθητές που δουλεύουν στα δεκαέξι τους μέχρι 7 το πρωί και μετά έρχονται για μάθημα, γονείς που δεν έχουν τα εισιτήρια για να έρθουν να δικαιολογήσουν απουσίες, άρρωστους συναδέλφους που δεν μπορούν να πάνε στον γιατρό επειδή δεν βγαίνουν οικονομικά, εξωσχολικούς που τους κυνηγάμε μόνοι μας με ρίσκο της σωματικής μας ακεραιότητας επειδή θέλουν να πουλάνε πρέζα μέσα στο προαύλιο, σαλταρισμένους συναδέλφους στα όρια της κατάθλιψης, συναδέλφους που δουλεύουν σαν τα σκυλιά και δεν ζητάνε τίποτα κι ας ξέρουν οτι του χρόνου δεν θα είναι στο σχολείο.
Ας έρθουν να δουν πόσα βάζουν οι συνάδελφοι από την τσέπη τους για να φέρνουν χαρτί για φωτοτυπίες, πως βάφουν τους τοίχους με δικά τους έξοδα για χρώματα και υλικά, πως ανώνυμα ανοίγουν κοινό ταμείο για να ταΐζουν ανήμπορους οικονομικά μαθητές, πως συντηρούν τα μηχανήματα του σχολείου, τις κλειδαριές, τα καζανάκια, τα φρεάτια, τα σπασμένα παράθυρα και τις χαλασμένες πόρτες και καρέκλες, πως αγοράζουν υλικά για τους μαθητές, όλα απο την τσέπη τους κι ας είναι μόνιμα άδεια
Ναι ξέρω, δεν είναι όλοι έτσι, αλλά πείτε μας ρε παλικάρια της εξουσίας, ΟΣΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΠΟΣΗ ΛΥΣΣΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΕΡΑΣΟΥΝ;

Ας έρθετε να δείτε τι ώρα φεύγουμε και τι ώρα πάμε, πως περνάμε, τι κάνουμε, τι καταφέρνουμε και πως τα βγάζουμε πέρα. Δεν το βλέπω όμως...
Ας έλθετε ρε αν τολμάτε, να ρωτήσετε τους μαθητές μας στην τελική
Κι ελάτε μετά να μας πείτε για μειώσεις μισθών και αυξήσεις ωραρίων
Αλλά να μας κοιτάτε στα μάτια ρε ξεφτίλες...»

Δεν έχω λόγια να πώ γιατι ειλικρινά αποτελεί την στυγνή πραγματικότητα σε μια όχι και τόσο ευκαταφρόνητη κατηγορία σχολείων και εκπαιδευτικών.
Μάλιστα το βλέπω σαν απάντηση στον Κο Λαζαρίδη!   http://www.esos.gr/article/vouli/lazaridis-akoyme-ekpaideytikoys 

Σάββατο, Απριλίου 27, 2013

Αυξάνονται οι διδακτικές ώρες.Γιατι οχι και οι ώρες ενός 24ωρου;

- Από την αύξηση κατά δυο ώρες των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών και κατά συνέπεια από τις λιγότερες προσλήψεις αναπληρωτών αναμένεται να εξοικονομηθούν 103 εκατ. ευρώ φέτος και το 2014.-

Οι Εκπαιδευτικοί υπήρξαν από τους πρώτους που τους έκοψαν μέχρι και 45% τους ήδη προ κρίσης χαμηλότερους μισθούς των ΔΥ. Είναι ο περισσότερο ταλαιπωρημένος κλάδος είτε λόγω των αδαών πολιτικών καιροσκόπων που υπήρξαν ηγεσία του Υπουργείου τους (κάποιοι μάλιστα τους "διέβαλαν"), είναι ο περισσότερο ταλαιπωρημένος κλάδος από πολλούς κολλημένους σε δογματικές και αναχρονιστικές ιδέες συνδικαλιστές αλλά και ο περισσότερο "ξεφωνημένος" κλάδος του Δημοσιου  από ένα κοινό που αποτελείται κυρίως από μετριότητες, συμπλεγματικούς και εμπαθείς πρώην μαθητές που «πέρασαν» κάποια στιγμή από ένα σχολείο και που λόγω αντιρρήσεων και διαφωνιών κ.α. έγιναν δημόσια υποτιμητές ελέω διαδικτύου! Κυρίως από άτεκνους ή αδιάφορους για τα παιδιά τους γονείς.
Τώρα τους κόβουν και άλλο!.


Γιατί αυτό ουσιαστικά συμβαίνει έμμεσα.
Αυξάνουν εκείνες τις ώρες εργασίας (διδακτικές) που είναι οι πιο δύσκολες και που αποδεδειγμένα μετράνε παγκόσμια σαν ΔΙΠΛΕΣ αλλά είναι εκείνες που ανοήτως "χρεώνουν" και μόνο αυτές  μετράνε στη στατιστική του κόστους, όπως φάνηκε απο κάποιους  ανέτοιμους και όπως θα αποδειχθεί άσχετους οικονομολάγνους  συμβούλους.

Γιατί δεν χρεώνονται οι άλλες ώρες απασχόλησής τους;
Ποιος είπε ότι οι υπόλοιπες εργασίες τους δεν είναι ισοδύναμες με αυτές των υπαλλήλων σε άλλο Δημόσιο τομέα;ή ακόμα και σε ιδιωτικό που έχω εμπειρία;
Πώς είναι δυνατόν να μην είχαν διαμαρτυρηθεί λογιστές και οικονομολόγοι μέχρι πρόσφατα που ετοίμαζαν τα μισθολογικά μονίμων,αναπληρωτών,ωρομίσθιων κ.λ.π. καταλαμβάνοντας θέσεις εργασίας των;Αυτοί οι άλλοι θα δούλευαν δωρεάν;
Πώς είναι δυνατόν να μην διαμαρτύρονται διοικητικοί υπάλληλοι που τους "παίρνουν" την δουλειά,αφού κάνουν γραμματειακή εργασία παράλληλα;
Πώς είναι δυνατόν να έχουν ευθύνη όταν συνοδεύουν μικρά ή και λίγο μεγαλύτερα παιδιά σε εκδρομές που πολλά απο αυτά είναι ανώριμα,απείθαρχα και κακομαθημένα απο το σπίτι τους;Αν μας πείτε οτι αυτή είναι η δουλειά τους και οτι πρέπει να είναι παράλληλα και παιδονόμοι,ψυχολόγοι,παιδαγωγοί...θα ζητάγατε από αυτές τις κατηγορίες να δούλευαν τσάμπα;Ασε που είναι και νομικά ακάλυπτοι με τις κάθε μορφής επισκέψεις με μεταφορικό μέσο (εκπαιδευτικές,πολιτιστικές,αθλητικές,ψυχαγωγικές κ.α.). Χρόνια σύρονται στα δικαστήρια όταν συμβεί ενα μοιραίο.
Άραγε ο κάθε οικονομολάγνος σύμβουλος του ΥΠΟΙΚ έχει καταλάβει πόσος τζίρος γίνεται κάθε χρόνο σε ένα ευρύ φάσμα επαγγελματικών δραστηριοτήτων που άπτονται των παραπάνω δραστηριοτήτων των μαθητών;
Θέλετε να είναι διασκεδαστές,να έχουν ιατρικές γνώσεις,να είναι "αστυνόμοι",γονείς για την ώρα που το παιδί είναι στο σχολείο,αλλά σας φαίνονται λίγες οι διδακτικές ώρες που κάνουν μάθημα!!!  
Μήπως θα ήταν καλύτερα να τους αφήνατε  να κάνουν ΜΟΝΟ το μάθημά τους; Να ασχοληθούν με τα παιδιά για τα οποία τους ορίσατε;Την Παιδεία με ολη την σημασία της λέξης αλλά και την Εκπαίδευσή τους
Όπως είναι φυσικό για άλλοι μία φορά οι συνδικαλιστές  δεν πρόκειται να καταλάβουν τι τους γίνεται!


Όσον αφορά την αποδοκιμασία των εκπαιδευτικών από «διάφορα κοινωνικά» στρώματα που δεν έχουν ιδέα, θυμάμαι:
«Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του». J. F. Kennedy


Κυριακή, Απριλίου 21, 2013

Μίλα μου για φράουλες.


Το 2001 έκανα κάποιες μετατροπές εσωτερικά σε ένα σπίτι.
Χρειάστηκα σοβατζή.Τότε πήρα έναν Αλβανικής καταγωγής που ήταν πιο φθηνός από Ελληνα. Το ίδιο και μπογιατζή.Αποδείχθηκαν ότι δεν έκαναν την δουλειά που ισχυριζόντουσαν οτι μπορούσαν να κάνουν, αλλά και δεν έκαναν και μια πινελιά πιο δίπλα εφόσον δεν τους είχα ζητήσει απο την αρχή.Μαθημένος από την μάνα μου,τους έβγαζα και μεζέ με μπύρα που απολάμβαναν στην σκιά των δένδρων και μετά έφευγαν.
Τελικά φώναξα μπογιατζή συντομότερα από όσο περίμενα και αυτή την φορά Ελληνα,ο οποίος έκανε και παραπάνω αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες δίχως να κοιτά ωράριο.
Κάποια περίοδο της ζωής μου (1999) χρειάστηκα  μια γυναίκα να βοηθάει την γυναίκα μου που είχε 3χρονο παιδί και εγκυμονούσε 2διμα ενώ εγώ έλειπα καθημερινές.Στην συμφωνία που κάναμε και κυρίως ήθελε όπως και εγώ, είπαμε οτι θα την κρατάγαμε για 9 τουλάχιστον μήνες,θα ερχόταν όσο ήθελε και μπορούσε να φεύγει όποτε ήθελε εφόσον έμενε και κοντά και απλά να έκανε ότι κάνει μια νοικοκυρά στο σπίτι.Στον μήνα πάνω ζήτησε πιο πολλά και μάλιστα ήρθε συνοδεία συζύγου και αδελφού (Ήταν Αλβανίδα από αυτές που καθάριζαν το WC με...λάστιχο και σκούπα ψάθινη όπως έμαθα). Αρνήθηκα με την πρώτη...Δεν ξέρω αν γλύτωσε το ξύλο από τον άνδρα της, αλλά η έκπληξή του με έκανε να καταλάβω οτι δεν το περίμενε.
Ίσως ήταν ακόμα αρχή για τους φίλους μας τους Αλβανούς και δεν γνώριζαν πολλά πράγματα.Όμως η αθέτηση συμφωνίας δεν μου άρεσε.
Μια μέρα είχα βγάλει κάτι μπάζα και πέρασαν κάτι γύφτοι με τρίκυκλο.
-Να τα πετάξουμε; μου λένε.
-Πόσα θές;
-Τόσα.
Ενώ λοιπόν μάζευαν,έφτασαν προς το τέλος.Και σταμάτησαν.Ζήταγαν παραπάνω,χωρίς λόγο...Τους έδιωξα κακήν κακώς!Μάζεψα τα υπόλοιπα μόνος μου.Δυστυχώς δεν έμαθα και το ξανάπαθα.Μάλιστα την δεύτερη φορά,μου χάραξαν και το αμάξι!
Γνωρίζω οτι οι γύφτοι ΔΕΝ είναι αξιόπιστοι σε συμφωνίες και σου σπάνε και τα νεύρα όσο τις κάνουν.Αλλά και πολλοί άλλοι κυρίως αμόρφωτοι και όσο πιο άσχετοι ή ανίκανοι με δουλειές είναι και πονηροί θεωρώντας την πονηριά τρόπο προστασίας τους!
 
Δεν ξέρω τι έγινε εκεί κάτω αλλά για κάποιους χρειάζεται να βγεις με την καραμπίνα.Τώρα αν μιλάτε εσείς για ηθική και λοιπά,μάλλον η έσχατη υποκρισία παίζεται στο άγριο ΓΟΥΕΣΤ των Καλάσνικοφ που λέγεται Ελλάδα.
Α! ...και στην Ηλεία αν δεν κάνω λάθος έχει πολλούς Γύφτους!. Αμαλιάδα κυρίως.

21 Απριλίου 1967--.... A day 2 remember,or 2 strong 2 be 4gotten.



Δημοσκόπηση έδειξε ότι το 30% πιστεύει ότι ήταν καλύτερα τα πράγματα επί χούντας. Το πρόβλημα είναι τι πιστεύει το υπόλοιπο 70%.



Λοιπόν,από όσο θυμάμαι,το αντιδικτατορικό αίσθημα ήταν ισχυρό μόνο στους Αριστερούς που γνώριζα από πρίν αλλά και σε ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις του κοινωνικού σώματος. Όχι όμως στον λαό. Ο κόσμος, ανακουφισμένος και μάλλον ευχαριστημένος τα δυο τουλάχιστον πρώτα χρόνια έγινε εν συνεχεία  αδιάφορος, έχτιζε σπίτια, έβλεπε ματς και τα «Δίχτυα της Αράχνης», άκουγε ρόκ και ποπ στον «Αμερικάνο» και κανένα νεαρό ραδιοερασιτέχνη που εκπέμπει παράνομα που με πολύ πάθος και μεράκι πειραματίζονταν με ιδιοκατασκευασμένους ραδιοφωνικούς πομπούς, και ραδιοσειρές στα κρατικά «Πικρή μικρή μου Αγάπη», «το σπίτι των Ανέμων» κ.α..Προσπαθούσε να τα 'χει καλά με τους χωροφύλακες και τους αστυνομικούς, για να μην τον γράφουν με το μηχανάκι, ή για να τους κάνει καμιά μικροεκδούλευση.Τα κοπλιμέντα τους πρός κάθε εναν που είχε εστω και παραμικρή επαφή με εξουσία ήταν υπερβολικά. Tα κινηματογραφικά επίκαιρα έδειχναν την πραγματικά οικιοθελή παρουσία του κόσμου που σε κάθε περίπτωση που έτρεχε ποιος να πρώτο προλάβει να υποδεχθεί  τα στελέχη στα «ραντεβού» τους με το μυστρί και τα κάθε είδους εγκαίνια.

Η «αντίσταση» επί χούντας ήταν το «Πάνθεον» και το «Ρομάντσο» (τα περιοδικά της εποχής) με χαζά φωτοσίριαλς και τις διαχρονικές βλακείες , ζώδια, ζωή των σταρ, συμβουλές μαγειρικής κ.λ.π. είτε η κυριλέ και πιο ακριβή «Γυναίκα». Επίσης οι αθλητικές εφημερίδες, ο ηρωικός ελληνικός κινηματογράφος του Πάρις, η Τουρκάλα σταρ Χούλια ,ο μουσικός Κατσαρός,ο Οικονομίδης του ραδιοφώνου που έψαχνε ταλέντα κάθε Κυριακή. Το πολιτισμικό παζλ ολοκληρώνονταν με τα νόμιμα σχολικά περιοδικά : «Η ζωή του παιδιού», μια μαθητική μούχλα, ή καθεστωτικά περιοδικά όπως ο «Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός Νεότητος». Οι μαθητές ειδικά στις επαρχίες καταπιέζονταν από ένα φρικτό πλέγμα χουντικών ή απλώς συντηρητικών καθηγητών, αστυνομίας, στρατού, συλλόγων «γονέων και κηδεμόνων» που συνέτριβαν οτιδήποτε σχετίζονταν με τη νεότητα. Και πολύ πυρηνική βόμβα…ασπρόμαυρες ταινίες –ντοκιμαντέρ για το τι θα κάνουμε όταν μας πέσει η βόμβα και που τις έδειχναν στα σχολεία.

Ας μην πούμε για τον χαφιεδισμό και τον έλεγχο της πολιτικής παράβασης, της κουβέντας, του υπαινιγμού. Το δίκτυο ελέγχου των κοινωνικών επιθυμιών, των πεποιθήσεων, των συμπεριφορών, δημιουργούσε τους όρους μιας ανασχετικής κοινωνικής καχεξίας, που έφτασε να καταπιέζει και τον νεοφώτιστο μικροαστό και την αναδυόμενη νοικοκυρά νέου τύπου, με την «πλυντηριακή» και τηλεοπτική χειραφέτησή της.

Αυτή  η κουλτούρα κρατικής εξουσίας και εξουσιαζόμενων, ο πολιτιστικός πυρήνας του μετεμφυλίου που ανασυντάχθηκε από τη χούντα, δεν ηττήθηκε ποτέ, δεν μεταπολιτεύτηκε, αλλά μεταρρυθμίστηκε απ το '74 και μετά, για να εναρμονιστεί με το μικροαστικό πρόταγμα του σοσιαληστή «Πράσινου Ήλιου» που έδωσε βήμα και ζωή στην κάθε μετριότητα (με την υποστήριξη «πρασινοφρουρών» και Κ.Ο. κάθε συνοικίας και κάθε χωρίου). Μία διαφορετική εξουσιαστική ευλυγισία έπρεπε να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη των δήθεν απέξω και δήθεν χαμένων.

Για τη χούντα υπάρχουν πολλά στρώματα ιστορίας. Η μεγάλη ιστορία περιέχει π.χ. τον Παναγούλη, τον Καράγιωργα, τον Λεντάκη, το Πολυτεχνείο, τη Νομική κ.α. Η σιωπηλή ιστορία περιλαμβάνει τους εξόριστους της Γυάρου, της Λέρου, τον Ρίτσο, τον Γλέζο, τον Θεοδωράκη και λίγες χιλιάδες ακόμα σεμνούς δημοκράτες. Αλλά η μαζική ιστορία της χούντας δεν περιλαμβάνει την αντίσταση, όσο τη σύμπλευση. Αυτά που περιέγραψα και πολλά άλλα, που ο καθένας θυμάται - αν το θέλει.Αλλά υπάρχει και η μυστική ιστορία που περιλαμβάνει και τους καιροσκόπους που έτρεξαν να εξαργυρώσουν. Δαμανάκη, Λαλιώτη, Τζοχατζόπουλο κ.α.

Τα στοιχεία ενός βάρβαρου και ατομικιστικού ωφελιμισμού, ρύθμισαν τις ποιότητες του πολιτικού συστήματος, της δημόσιας σφαίρας, του πολιτισμού και του παραγωγικού μοντέλου. Εκπληκτική προσαρμοστικότητα στους κανόνες της εξουσίας, δουλική σχέση με τους καθεστωτικούς μηχανισμούς κάρπωσης του κοινού αγαθού. Αυτό άλλωστε βοηθούσε στην επιβίωση. Τι αντιστάσεις και πράσινα άλογα. Γουέμπλεϋ, Πάσχα στον στρατώνα, τηλεόραση 24 ιντσών, μαζικές άδειες για ταξί, για ίδρυση τεχνικών σχολών, ρυθμίσεις και στραβά μάτια για αυθαίρετα, θαλασσοδάνεια για ξενοδοχεία (ακόμα βλέπουμε τα τσιμεντένια κουφάρια) - πράγματα που επανέλαβε και η μεταδικτατορική περίοδος τηρουμένων των πολιτικών αναλογιών και διαφορών.

Πέμπτη, Απριλίου 04, 2013

Επιστολή πρός Γενικό Γραμματέα Εσόδων,Ελληνική Δημοκρατία,Ενταύθα.

Ανοικτή επιστολή του Γιώργου Μαλούχου,αρθρογράφου στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ.

Προς κ. Θεοχάρη Θεοχάρη, γενικό γραμματέα εσόδων, Ελληνική Δημοκρατία.
Αξιότιμε κ. Θεοχάρη,

έλαβα χθες, όπως υποθέτω και μερικά εκατομμύρια ακόμα συμπολίτες μας, μία επιστολή σας. Είχα σκοπό να σας απαντήσω, αλλά διαπίστωσα ότι η υπηρεσία σας είχε την πρόνοια να χρησιμοποιεί σύστημα αποστολής «no reply», δηλαδή χωρίς δυνατότητα απάντησης από τον παραλήπτη – σοφή η επιλογή εκ μέρους σας, γιατί άντε να λάβεις μετά δυο - τρία εκατομμύρια απαντήσεις και να τις διαβάσεις… Όμως, οι καλοί τρόποι επιβάλλουν, παρ όλα αυτά, μια επιστολή και μάλιστα κυβερνητικού αξιωματούχου να μην μένει αναπάντητη. Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας πω τα ακόλουθα που πιθανολογώ ότι ενδεχομένως εκφράζουν και πολλούς άλλους πλην εμού:
Η πρώτη πληροφορία που περιέχει η ηλεκτρονική επιστολή σας, ότι δηλαδή «από 17.12.2012 είναι πλέον δυνατή η πληρωμή στις Τράπεζες και στα ΕΛ.ΤΑ. των βεβαιωμένων και μη ρυθμισμένων ατομικών οφειλών σας, με τη χρήση της Τ.Ο. (Ταυτότητας Οφειλής)», είναι δυστυχώς εξαιρετικά περιορισμένης χρησιμότητας. Πιστέψτε με, το μέγα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα πάνω από τα τρία τέταρτα του ελληνικού πληθυσμού ΔΕΝ είναι το που θα πάνε να πληρώσουν τους φόρους, αλλά το ΠΩΣ θα πληρώσουν τους φόρους οι οποίοι έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο στο λεγόμενο «δυτικό κόσμο» στον οποίο υποτίθεται ότι ανήκει η Ελλάδα. Η υπερφορολόγηση είναι πλέον τέτοιας κλίμακας, που, ειδικά σε συνδυασμό με την πτώση των αμοιβών – για να μην σας μιλήσω για την πρωτοφανούς μεγέθους τραγωδία των ανέργων – έχει καταστήσει πρακτικώς εντελώς αδύνατη την εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων για εκατομμύρια ανθρώπους. Δεν είναι ζήτημα θέλησης, είναι ζήτημα πραγματικής ικανότητας – αλλά υποθέτω ότι αυτά τα γνωρίζετε κι ο ίδιος, δεν είναι ανάγκη να σας τα πω εγώ.
Οσο για τη δεύτερη παράγραφο της επιστολής σας με θέμα την ενημέρωση σχετικά με το ύψος των οφειλών, παρακαλώ πιστέψτε με ότι κάθε έλληνας γνωρίζει πολύ καλά τι χρωστάει: με λίγα λόγια, ισχύουν τα ως άνω, ούτε και με αυτό λέτε κάτι νέο.
Φτάνοντας λοιπόν τώρα στην ουσία της υπόθεσης, η επόμενη παράγραφος της επιστολής σας αναφέρει ότι «για τις περιπτώσεις φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο καλείστε όπως προβείτε άμεσα στην τακτοποίησή του». Εδώ είμαστε:  οι δύο λέξεις κλειδί της ευγενούς επιστολής σας είναι αυτές: η «άμεση τακτοποίηση».


Αξιότιμε κ. Θεοχάρη.
Όταν σε μία χώρα με περίπου έντεκα εκατομμύρια πολίτες οι οικονομικές υπηρεσίες του κράτους ετοιμάζονται να αποστείλουν περισσότερα από δυόμισι εκατομμύρια σημειώματα που απειλούν με κατασχέσεις μισθών, καταθέσεων και ακινήτων, πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αυτά τα ειδοποιητήρια αφορούν το σύνολο σχεδόν του πληθυσμού της χώρας. Υποθέτω ότι θα διαπιστώνετε κι ο ίδιος ότι αυτό είναι πρόβλημα.
Θυμάμαι τον πρώην πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου και τον πρώην υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου να αποκαλούν διεθνώς τη χώρα μας διεφθαρμένη στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά δεν θυμάμαι προηγούμενο άλλου δυτικού κράτους το οποίο να έχει στοχοθετήσει υπό την απειλή κατασχέσεων το σύνολο σχεδόν των πολιτών του.
Την ίδια στιγμή, θα συμφωνήσετε πιστεύω μαζί μου ότι είναι μάλλον δύσκολο να είναι διεφθαρμένοι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που σήμερα βρίσκονται μπροστά σε ολικό αδιέξοδο ανταπόκρισης των υποχρεώσεών τους προς το δημόσιο. Ακόμα περισσότερο, ως αρμόδιος παράγοντας, ίσως συμφωνήσετε και στη διαπίστωση ότι αυτός ο δρόμος είναι διπλά αδιέξοδος, καθώς δεν φέρνει ούτε καν τα επιθυμητά για το κράτος, το εξαιρετικά εχθρικό πια προς τους πολίτες του, αποτελέσματα: τα δημόσια έσοδα βρίσκονται περίπου στο χάος, παρά τα όσα περί του αντιθέτου διαβεβαιώνει ο πολιτικός σας προιστάμενος κ. Στουρνάρας, την ώρα που ο ίδιος βλέπει μόνος διεθνώς και τον ερχομό της ανάπτυξης στην Ελλάδα εντός του 2013…
Γνωρίζοντας το φόρτο εργασίας σας, δεν θα ήθελα να σας κουράσω περισσότερο. Όμως, με την ευκαιρία της «αλληλογραφίας» μας, επιτρέψτε μου να σας θέσω και τρία σύντομα διευκρινιστικά ερωτήματα:
Πρώτον, πέρα από τον «εύκολο», πλην τόσο καταστροφικό όσο και ατελέσφορο δρόμο που έχει επιλέξει η κυβέρνησή σας για τα έσοδα μέσα από την οθωμανικού τύπου υπερφορολόγηση των εισοδημάτων και ακινήτων, ποια ήταν τα μέχρι στιγμής αποτελέσματά σας στο πεδίο της πάταξης της φοροδιαφυγής – λ.χ. τι κάνατε με το ζήτημα της λαθρεμπορίας καυσίμων, από το οποίο οι ίδιες οι υπηρεσίες του υπουργείου σας βεβαιώνουν ότι χάνονται κάθε χρόνο πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για το δημόσιο;
Δεύτερον, ποια ήταν η αντίδρασή σας στην εξόφθαλμη αποτυχία της πρόσθετης φορολόγησης του πετρελαίου θέρμανσης και πόσο αυτή επιβάρυνε τη δημοσιονομική εικόνα; - δεν ρωτάω για την κοινωνική της επίπτωση, γιατί αυτή τη γνωρίζουμε όλοι κι ευτυχώς που τα κρύα αποδρομούν πια για φέτος…
Και, τρίτον, κάτι που, στα μάτια μου τουλάχιστον, υπήρξε εξωφρενικό: πριν από λίγους μήνες θέσατε νέους, μεγαλύτερους φόρους πολυτελείας σε διάφορα είδη, όπως τα αυτοκίνητα και όχι μόνον. Εξαιρέσατε όμως από την «πολυτέλεια» τα σκάφη αναψυχής, τα κότερα: αυτά, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο που φτιάξατε, δεν υπόκεινται στις νέες αυτές επιβαρύνσεις. Είπε – μάλλον ψέλλισε - τότε η κυβέρνηση, υπό καθεστώς γενικευμένης κατακραυγής, ότι θα φέρει νέα σχετική ρύθμιση για το ζήτημα. Επειδή δεν άκουσα κάτι σχετικό και πέρασαν τόσοι μήνες, μήπως μπορείτε να με πληροφορήσετε πόσα χρήματα έχετε προυπολογίσει από αυτή την κατηγορία εσόδων, την ώρα που ετοιμάζετε τα δυόμιση εκατομμύρια ειδοποιητήρια και πότε θα κινηθούν οι σχετικές διαδικασίες;

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας και θα χαρώ να λάβω τις απαντήσεις σας.